Η ρωμαϊκή μηχανική σημάδεψε τη Μεσόγειο ενώ η βρετανική τεχνολογία ήταν πίσω από τη βιομηχανική επανάσταση. Στη σύγχρονη εποχή, το GPS δημιουργήθηκε αρχικά για να καθοδηγεί τα συστήματα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων και όχι τους ταξιτζήδες της Uber. Οι δορυφόροι οι οποίοι κάνουν εφικτές τις υπηρεσίες του GPS λειτουργούν από τη US Air-Force. Οι Κινέζοι αντιλήφθηκαν τη σημασία του GPS στο πεδίο και ανέπτυξαν το δικό τους στρατιωτικό σύστημα καθοδήγησης ονόματι BeiDoy-3. Οι Ιρανοί έμαθαν με πικρό τρόπο τη σημασία του στον πόλεμο των 12 ημερών το περσινό καλοκαίρι. Οι αμερικανικές ηλεκτρονικές παρεμβολές (jamming) μέσω του GPS κατέστησαν τους ιρανικούς πυραύλους ακίνδυνους σε μεγάλο βαθμό.
Από τον Ιούνιο του 2025, οι Ιρανοί μετέφεραν όλο τον στρατό τους στο κινεζικό BeiDou-3. Δεν έχει την ακρίβεια του αμερικανικού GPS, καθώς το κρυπτογραφημένο σήμα του παρέχει ακρίβεια μικρότερη των 5 μέτρων. Όμως, προσφέρει ευλυγισία στην αποφυγή ηλεκτρονικών παρεμβολών και αλλαγή πορείας κατά το μέσο μιας πτήσης π.χ. 2.000 χιλιομέτρων. Η Κίνα δεν συμμετέχει άμεσα στον πόλεμο, όμως το Ιράν χρησιμοποιεί το δικό της στρατιωτικό σύστημα καθοδήγησης για να στείλει τους πυραύλους του στο Ισραήλ κι άλλες χώρες του Κόλπου.
Δεν είναι μόνο το κινεζικό σύστημα που έδωσε τις συντεταγμένες. Οι πύραυλοι με κεφαλές διασποράς είναι μεν ιρανικοί αλλά χρησιμοποιούν ως καύσιμο το υπερχλωρικό νάτριο, το οποίο προέρχεται από ένα λιμάνι στη Νότιο Κίνα. Εκτιμάται ότι η Κίνα είχε παραδώσει πολλούς τόνους τέτοιου καυσίμου στο Ιράν στις αρχές του 2025. Κάθε κεφαλή τέτοιου πυραύλου διασπείρει 20 με 24 πυρομαχικά σε ύψος 7 με 10 χιλιόμετρα πάνω από τον αντιπυραυλικό «σιδηρούν θόλο» του Ισραήλ.
Oι αναχαιτιστές των ιρανικών πυραύλων είναι συνήθως αμερικανικοί και καταστρέφουν την κύρια κεφαλή αλλά όχι τα πυρομαχικά που διασπείρονται. Όμως, το αντιπυραυλικό σύστημα είναι είτε ισραηλινό είτε αμερικανικό. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αμερικανικοί αναχαιτιστές, πύραυλοι και κατευθυνόμενες βόμβες που πέφτουν στο Ιράν, χρησιμοποιούν μαγνήτες και άλλα σπάνια μέταλλα της Κίνας. Οι δε υπεραγωγοί για ΑΙ που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στον πόλεμο κατασκευάζονται με ήλιο το οποίο προέρχεται από το Κατάρ.
Πρακτικά, στη Μέση Ανατολή έχουμε πόλεμο. Όμως, στις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται σ’ αυτόν έχουν συμμετοχή πολλές χώρες, αν και μία, η Κίνα, έχει κεντρικό ρόλο. Είναι παράδειγμα της σημασίας που έχει η εφοδιαστική αλυσίδα σ’ αυτό τον πόλεμο και άλλους. Αυτής που μπορεί να μετατρέψει ένα κομμάτι ύφασμα σε Τ-shirt, ή σε κάλυμμα για κοσμήματα, ή σε τμήμα ενός ηλεκτρικού τρυπανιού.
Σε αντίθεση με τις χρηματοοικονομικές μεταφορές που δεν έχουν φυσική διάσταση, η εφοδιαστική αλυσίδα έχει και είναι περίπλοκη. Τα στρατιωτικά προϊόντα που παράγει μπορούν να θέσουν εκτός λειτουργίας μέρος από τη μεγαλύτερη εγκατάσταση LNG στον κόσμο από 3 μέχρι 5 χρόνια (Κατάρ) ή να καταστρέψουν κτίρια με ανθρώπινες απώλειες. Όπως είπε κάποιος, αυτό που γίνεται στη Μέση Ανατολή δεν είναι πόλεμος, είναι η εφοδιαστική αλυσίδα που μετρά πτώματα.
Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.