Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ

Οι φόβοι των Βρυξελλών και το «άτακτο παιδί» που λέγεται Ελλάδα

Οι φόβοι των Βρυξελλών και το «άτακτο παιδί» που λέγεται Ελλάδα

Οδεύουμε προς πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο αλλά και σε κυβέρνηση τεχνοκρατών; Ανησυχεί η Κομισιόν ως προς τη δυνατότητά μας να ανταποκριθούμε στο μεταρρυθμιστικό ζητούμενο; Πώς ακριβώς έχουν τα πράγματα.

Μόνο μαζί στα εθνικά θέματα

Μόνο μαζί στα εθνικά θέματα

Τα εθνικά ζητήματα αποτελούν, εξ ορισμού, το πεδίο εκείνο στο οποίο πρέπει να εντοπίζεται ο υψηλότερος δυνατός βαθμός ομοψυχίας. Διαθέτουμε έναν θεσμοθετημένο φορέα για τη διαμόρφωση αυτής της ενιαίας θέσης;

Το μέγεθος του δρόμου και το κουβάρι των ευθυνών

Το μέγεθος του δρόμου και το κουβάρι των ευθυνών

Επί πόσο πρέπει να ανεχόμαστε ακόμη τις κάθε λογής δικαιολογίες για την αναποτελεσματικότητα και το χαμηλό επίπεδο εξυπηρέτησης που προσφέρει η τοπική αυτοδιοίκηση, ανεξαρτήτως βαθμού; Μήπως έφτασε η ώρα να επιστρέψει το θέμα στο… σχεδιαστικό τραπέζι;

Τι ακούσαμε και τι δεν ακούσαμε στη Βουλή

Τι ακούσαμε και τι δεν ακούσαμε στη Βουλή

Ως προς τι ακριβώς γίναμε σοφότεροι, μετά από τρεις ημέρες κοινοβουλευτικής αντιπαράθεσης; Ποιος κέρδισε και ποιος έχασε από αυτή την κουβέντα και γιατί;

Πρόταση μομφής: Ευκαιρίες και κίνδυνοι για όλους

Πρόταση μομφής: Ευκαιρίες και κίνδυνοι για όλους

Ποιος θα βγει ωφελημένος από τη συζήτηση της πρότασης μομφής στη Βουλή και τι ευκαιρίες αναδύονται για έναν έκαστο εκ των πρωταγωνιστών της; Εντέλει, ποιος χρειάζεται πραγματικά «σωσίβιο»;

Καλή η συγγνώμη, καλύτερα τα μέτρα

Αρκεί ακόμη ένα «mea culpa»; Οι ευθύνες δεν έχουν ονοματεπώνυμο; Πώς είναι δυνατή η συνέχιση εναπόθεσης εμπιστοσύνης προς όσους -αποδεδειγμένα- εμφανίστηκαν ελλιπείς; Ποια είναι η προετοιμασία για το μέλλον;

Καταστροφές, εξιλαστήρια θύματα και η ουσία

Πού ακριβώς εξαντλείται η ευθύνη του «κακού ιδιώτη» και πού της «καλής Πολιτείας»; Αντίστοιχα, από την αέναη αναζήτηση του «ποιος φταίει» ή ακόμη και των mea culpa, μπορεί να υπάρξει διαφυγή;

Δεν υπάρχει ελπίδα!

Με μεγαλοστομίες για «ανοικτούς δρόμους» και με μετάθεση ευθυνών, δεν γίνεται διαχείριση κρίσεων. Ακόμη χειρότερα, έτσι απαξιώνεται ακόμη περισσότερο στα μάτια των πολιτών η Πολιτεία και η ικανότητά της να τους προστατεύσει.

Τα άσφαιρα πυρά της Ευρώπης στην Ουκρανία

Ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της ΕΕ, όταν στέκει αδύναμη να αρθρώσει λόγο στη σημαντικότερη κρίση από τον Β’ Π.Π., που σημειώνεται κυριολεκτικά στη γειτονιά της; Πρόκειται περί αποτυχίας συστημικού χαρακτήρα.

Το ΕΣΥ, οι θάνατοι και η ανάγκη για αλλαγή

Βέλτιστος τρόπος λειτουργίας μπορεί να επιτευχθεί μέσω… αποκλεισμών; Η αναμόρφωση του ΕΣΥ αφορά κάθε πολίτη αυτής της χώρας και όχι κομματικές ταμπέλες. Ας υπάρξει διαφάνεια.

Εμείς, τα Rafale και η Τουρκία

Τα λάθη δεν διορθώνονται με... λάθη

Η πανεπιστημιακή αστυνομία, οι μπαχαλάκηδες και η εφεύρεση του τροχού

Υποχρεωτικός εμβολιασμός: Τώρα που... έγινε η αρχή

Ναι στον διάλογο, όχι όμως με την Τουρκία

Κυβερνητικές αρρυθμίες και παρατράγουδα

Μικρά λάθη, μεγάλη ζημιά με την πανδημία

Τρεις αρνήσεις και ένα φιάσκο στην πανδημία

Αμερικανικές ασκήσεις ισορροπίας στην Αν. Μεσόγειο

Εθνικός στόχος το εμπάργκο όπλων στην Τουρκία

v
Απόρρητο