Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

ΕΓΕΡΤΗΡΙΟ

Εκλογές: Όσο πιο αργά, τόσο πιο καλά

Εκλογές: Όσο πιο αργά, τόσο πιο καλά

Η Ελλάδα βρέθηκε εκτός αγορών το 2010, επειδή δεν την πίστευαν. Μετά από 8 χρόνια μνημονίου και ενώ κάνουμε δειλά βήματα επιστροφής σε αυτές τις αγορές, γιατί αδυνατούμε να αντιληφθούμε τι σημαίνει «έλλειμμα εμπιστοσύνης»;

Στα θεμέλια της Δημοκρατίας

Στα θεμέλια της Δημοκρατίας

Εάν όντως η Novartis είναι το «μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους», όπως πρεσβεύει η κυβέρνηση, τότε η πορεία διαλεύκανσής της θα καταδείξει και την ισχύ των θεσμών σε αυτό το κράτος. Εύλογο δεν είναι;

Φασούλι… το φασούλι…!

Φασούλι… το φασούλι…!

Η εμπιστοσύνη και η αξιοπιστία μπορούν να κτιστούν μόνο σταδιακά και μόνο με την επίδειξη συνέπειας. Ας το έχουμε αυτό υπόψη μας καθώς θα κτυπάμε πόρτες που ήταν για χρόνια κλειστές για εμάς.

Στον χορό των σκανδάλων

Στον χορό των σκανδάλων

Με τον νόμο περί -μη- ευθύνης υπουργών να ρίχνει ήδη βαριά τη σκιά του στις υποθέσεις που εμπλέκουν πολιτικά πρόσωπα, κινδυνεύουμε να παρακολουθήσουμε ένα χιλιοπαιγμένο έργο. Πολύς διασυρμός, καθόλου δικαιοσύνη.

Τελευταία ευκαιρία κ. Βίζερ!

Τελευταία ευκαιρία κ. Βίζερ!

Η επικείμενη έναρξη των συζητήσεων για το ελληνικό χρέος παρέχει μία ευκαιρία προς τους Ευρωπαίους εταίρους μας, ίσως την τελευταία, να διορθώσουν λάθη του παρελθόντος. Για αυτά μάς μίλησε ο κ. Τόμας Βίζερ.

Τα μηνύματα της πλατείας

Όσα μας είπε χθες η πλατεία Συντάγματος απηχούν τον τρόπο με τον οποίο γαλουχήθηκε, επί δεκαετίες, σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης αναφορικά με το ζήτημα της πΓΔΜ. Αποτελούν, όμως, και απόρροια των κυβερνητικών χειρισμών επ’ αυτού.

Αν όχι τώρα, πότε;

Την τύχη των δύο νέων που είχαν ναυαγήσει στη «Νήσο των Αζορών» κινδυνεύουμε να έχουμε, εάν δεν υπάρξει -άμεσα- ένα βιώσιμο σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. «Αργότερα», κατά το γνωστό άσμα, θα είναι πολύ αργά…

Από τη νομιμότητα στην παρανομία… ένα τσιγάρο δρόμος

Όταν κανόνας είναι πλέον η καταστρατήγηση του νόμου, αντί η εφαρμογή του, η απώλεια του μέτρου δεν αργεί. Αντίθετα, ανοίγει ο δρόμος για τη μετεξέλιξη μίας «ανεκτικής κοινωνίας», σε κράτος ανομίας και ατιμωρησίας.

Κυνηγώντας το πλήθος

Ανεξαρτήτως εάν θα υπάρξει λύση αυτή τη φορά στο ζήτημα της ΠΓΔΜ, ο τρόπος με τον οποίο το πολιτικό προσωπικό της χώρας επέλεξε να το «αξιοποιήσει» μαρτυρά πολλά για την ποιότητά του. Όμως, εμείς τους εκλέξαμε…

Υπάρχουν και όρια!

Όταν η βία και η ανομία αποτελούν στοιχεία της καθημερινότητας, είναι σαφές ότι βρισκόμαστε ενώπιον ενός φαινομένου παρακμής. Είναι ανάγκη να διαπιστώσουμε τα «όρια» της κοινωνίας μας και για αυτό το ζήτημα;

Το όνειρο που έγινε εφιάλτης

Η εξίσωση με τον άγνωστο «Χ»

Τα εθνικά θέματα και η... τρίτη ματιά

Το φάρμακο είναι πάντα πικρό

Στερνή μου γνώση…

Εξωτερική πολιτική και συλλαλητήρια

Η ώρα των λύσεων

Φοβάται ο Γιάννης το θεριό;

Οι συμπληγάδες της εξόδου

Το μεταμνημονιακό αφήγημα

v
Απόρρητο