Στο ραντάρ των ΗΠΑ το project για νέο FSRU στη Θράκη

Στο μικροσκόπιο αμερικανικών τραπεζικών κεφαλαίων βρίσκεται το σχέδιο για το FSRU στη Θράκη από τη Gastrade, η απόφαση της οποίας θα κριθεί από την έκβαση των συζητήσεων με πελάτες από την Κεντρική και Αν. Ευρώπη για νέα μακροχρόνια συμβόλαια αμερικανικού LNG.

Σε μια συγκυρία που η κινητοποίηση των ΗΠΑ για το Κάθετο Διάδρομο δείχνει να αποδίδει καρπούς και ενώ πυκνώνουν οι πιέσεις προς την Κομισιόν (ακόμη και να επιδοτήσει τέτοιες υποδομές), οι πιθανότητες υλοποίησης ενός δεύτερου FSRU στην Ελλάδα, με αμερικανική αρωγή, φαίνεται να ενισχύονται.

Στη κατεύθυνση αυτή και ενόψει των συμβολαίων μακράς διάρκειας US LNG που αναμένεται να ανακοινωθούν στις 24 Φεβρουαρίου στην Ουάσιγκτον με ισχυρή μάλιστα κοινοτική παρουσία - πιθανώς και του Επιτρόπου Ενέργειας Νταν Γιόργκενσεν, πέραν της επικεφαλής της DG Ener - έχουν πυκνώσει και οι επαφές της Gastrade με δύο αμερικανικές τράπεζες.

Τόσο με την αναπτυξιακή τράπεζα DFC, όσο και με τον επίσημο οργανισμό εξαγωγικών πιστώσεων της χώρας, Εxport- Import Bank of the USA (EXIM), όπως είπε χθες ο CEO της Gastrade, Κώστας Σιφναίος κατά τη διάρκεια δημοσιογραφικής αποστολής στο FSRU Αλεξανδρούπολη, κάνοντας μνεία και σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.

Στο βαθμό που η Gastrade λάβει την επενδυτική απόφαση για το τέρμιναλ των 650 εκατ, μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2027, τότε αυτό θα μπορούσε να μπει στη πρίζα μέσα στο 2028, όπως είπε χαρακτηριστικά.

Το κενό των 35 bcm

Στη πραγματικότητα, η συγκεκριμένη επένδυση έχει οικονομικό νόημα από τη στιγμή που καλείται να καλύψει το κενό που θα δημιουργηθεί από το φθινόπωρο του 2027, μετά το οριστικό τέλος των εισαγωγών ρωσικού αερίου.

Εκτιμήσεις του ευρωπαϊκού φορέα που εκπροσωπεί τους Διαχειριστές των χωρών - μελών (ENTSOE) αναφέρουν ότι τα επόμενα χρόνια αναμένεται να δημιουργηθεί στη ΝΑ Ευρώπη ένας χώρος συνολικού ύψους 35 δισ. κυβ. μέτρων (bcm), τόσο από το τέλος των ρωσικών εισαγωγών, όσο και από την εκτιμώμενη ανάπτυξη στη περιοχή.

Εξ αυτών, τα περίπου 15-16 bcm αναμένεται να προέλθουν από την οριστική απαγόρευση του ρωσικού αερίου, ενώ μια επιπλέον τάξη μεγέθους 17 bcm αφορά τις ανάγκες που θα φέρει η ανάπτυξη των χωρών της ευρύτερης γειτονιάς μέχρι τα τέλη της δεκαετίας.

Εφόσον συνυπολογιστούν και τα κοιτάσματα της Ρουμανίας στη Μαύρη Θάλασσα που θα πέσουν τα επόμενα χρόνια στην αγορά, τότε το κενό περιορίζεται στα 25 bcm.

Στο βαθμό που κατασκευαστεί ένα ακόμη FSRU στο Αιγαίο, τότε σύμφωνα με το μάνατζερ της Gastrade, η Ελλάδα θα μπορούσε να εξάγει στη περιοχή επιπλέον ποσότητες 5-6 bcm, δηλαδή ένα σημαντικό μερίδιο από τους παραπάνω όγκους. Κι αυτό, καθώς η εξαγωγική δυναμικότητα των υφιστάμενων τέρμιναλ (Ρεβυθούσα, Αλεξανδρούπολη) είναι περιορισμένη.

Σε μια τέτοια περίπτωση, η παρουσία δύο FSRU στο Αιγαίο, θα μπορούσε να καλύψει, κατά το στέλεχος της Gastrade, το 1/3 των μεσοπρόθεσμων αναγκών εφοδιασμού της περιοχής μέσω του Κάθετου Διαδρόμου, κλείνοντας συμβόλαια όχι μόνο με τις χώρες της διαδρομής, αλλά και με κρατικές εταιρείες γειτονικών κρατών, όπως η Ουγγαρία και η Σλοβακία, που σήμερα εξαρτώνται καθοριστικά από το ρωσικό αέριο.

Συνέργειες των δύο FSRU

Ταυτόχρονα, τυχόν νέα επένδυση της Gastrade στο FSRU της Θράκης μεταφράζεται σε σημαντικές λειτουργικές συνέργειες του ενός με το άλλο. Όταν δεν θα μπορεί ένα πλοίο να εξυπηρετηθεί από το ένα (π.χ. λόγω μη διαθεσιμότητας ή καιρού), θα εξυπηρετείται στο άλλο που θα απέχει μερικά μόνο μίλια.

Συνδυαστικά, μέσω και των δύο FSRU, η Ελλάδα θα μπορούσε να εξάγει 50-60 φορτία το χρόνο προς τη ΝΑ Ευρώπη, ποσότητα που μεταφράζεται σε 2 δισ. δολάρια το έτος.

Σύμφωνα με τον κ. Σιφναίο, σε βάθος 15ετίας, όσο και η διάρκεια αυτών των συμβολαίων, η αξία μεταφράζεται σε 30 δισ. δολ., νούμερο που καθιστά βιώσιμη την επένδυση για ένα δεύτερο FSRU στην Αλεξανδρούπολη.

Είναι κι άλλοι λόγοι που ενισχύουν τις πιθανότητες δημιουργίας του δεύτερου FSRU, σύμφωνα με στελέχη της Gastrade: Το τέλος των ρωσικών ροών από το Νοέμβριο του 2027, οι ζυμώσεις στη Κομισιόν για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση σε ειδικού σκοπού έργα και η εκτιμώμενη αλλαγή στάσης από τις Βρυξέλλες για να επιλυθούν τα ρυθμιστικά και άλλα εμπόδια του Κάθετου Διαδρόμου.