Οι καλεσμένοι του κάθονταν αναπαυτικά στην πολυθρόνα του πρωθυπουργού της Αγγλίας, του σερ Γουίνστον Τσόρτσιλ.

Αν επέλεγαν να απολαύσουν ένα ζεστό τσάι, επέλεγε να τους το σερβίρει στην ασημένια τσαγέρα με το ξύλινο χερούλι του ναυάρχου Νέλσωνος.

Αν πάλι προτιμούσαν ένα Μπλάντι Μέρι, τους το έφτιαχνε στο ανοξείδωτο σέικερ που είχε λάβει ως χριστουγεννιάτικο δώρο από τους συνεργάτες του ο Αλ Καπόνε.

Οσο για το πανωφόρι τους; Το κρεμούσαν στον καλόγερο που κάποτε ανήκε στον Ρούντολφ Νουρέγεφ.

Διότι στα σπίτια του Στάνλεϊ Σίγκερ - διέθετε ακίνητα από το Λονδίνο και το Γιόρκσαϊρ έως το Σεν Μόριτς και τα Μπαρμπάντος - τίποτα σχεδόν δεν ήταν συνηθισμένο.

Εκκεντρικός και καλόγουστος συλλέκτης, δεν υπολόγιζε το χρήμα όταν ήθελε να αποκτήσει κάτι. Και η όρεξή του έμοιαζε να μην έχει τέλος για όσα εκείνος θεωρούσε «θαύματα της ανθρώπινης εφευρετικότητας και φαντασίας».

Τώρα 1.000 από τα εντελώς διαφορετικά, συχνά περίεργα και πολλές φορές φορτωμένα με βαριές υπογραφές και ενδιαφέρουσες ιστορίες αντικείμενα βγαίνουν στο σφυρί στις 5 και 6 Μαρτίου από τον οίκο Σόθμπις στο Λονδίνο.

«Καθένα από τα μυριάδες αντικείμενα - εναλλακτικά εκθαμβωτικά και ευφυή - είτε ρίχνουν συναρπαστικό φως στην Ιστορία του κόσμου είτε παραπέμπουν σε ένα αστείο. Είμαι σίγουρος ότι θα εμπνεύσει πολλούς να συμμετάσχουν στην καθαρή διασκέδαση του συλλέγειν» λέει ο Ντέιβιντ Μακ Ντόναλντ που έχει ταξινομήσει τη συλλογή σε δώδεκα κεφάλαια.

Δουλειά διόλου εύκολη αν αναλογιστεί κάποιος ότι ο φιλέλληνας συλλέκτης -είχε αποκτήσει ελληνικό διαβατήριο και είχε καταθέσει το αμερικανικό- είχε καταφέρει να συγκεντρώσει από τρία κομμάτια απολιθωμένων δέντρων ηλικίας 250 εκατ. ετών από την Αριζόνα και μια δεκάδα απολιθωμένων αβγών δεινοσαύρων.

Χρονολογούνται πριν από 100 εκατ. χρόνια, έως το αντίτυπο του σεναρίου του «Πολίτη Κέιν» που είχε στα χέρια του ο ίδιος ο Ορσον Γουέλς - το είχε αγοράσει επειδή θεωρούσε την ταινία ως την καλύτερη όλων των εποχών. Από ένα σπάνιο βιτρό του Καθεδρικού του Καντέρμπουρι του 13ου αιώνα έως μια κανάτα για κρασί που είχε χρησιμοποιηθεί στα δοκιμαστικά ταξίδια του «Τιτανικού» τον Απρίλιο του 1912 και δεν είχε «επιβιβαστεί» στο παρθενικό και μοιραίο ταξίδι του στις 15 Απριλίου. Και από μια ολόκληρη ανέπαφη συλλογή με αφίσες στρατολόγησης του Α' Παγκοσμίου Πολέμου - φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την κήρυξή του - έως έργα του Γιάννη Τσαρούχη, αλλά και 24 ασημένια και επιχρυσωμένα κύπελλα με την υπογραφή του οίκου Ζολώτα.

ΣΠΑΝΙΟ ΓΟΥΣΤΟ. «Μόνο μία φορά ανά γενιά εμφανίζεται συλλέκτης με τόσο διαφορετικό, ενδιαφέρον και φιλόδοξο γούστο όπως ο Στάνλεϊ Σίγκερ» λέει η πρόεδρος του οίκου στην Ευρώπη Μέλανι Κλορ. «Κάθε αντικείμενο έχει μια ιστορία να πει και είναι ενισχυμένο από τη σχέση του με έναν από τους σπουδαιότερους συλλέκτες της γενιάς του».
Τα χρήματα - όπως μπορεί εύκολα να καταλάβει κάποιος - δεν ήταν πρόβλημα για τον Στάνλεϊ Σίγκερ. Καταγόταν από μία από τις μεγαλύτερες οικογένειες των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως οι Ροκφέλερ και οι Γκέτι, χάρη στην κληρονομιά από τον σκωτσέζο παππού του από την πλευρά της μητέρας του. Και το συλλεκτικό σαράκι ήταν οικογενειακό, αν και οι δικοί του προτιμούσαν τις αντίκες και τις πρώτες εκδόσεις.

Και μπορεί ο Στάνλεϊ Σίγκερ να πέθανε το 2011 σε ηλικία 81 ετών και τώρα μέρος της συλλογής να βγαίνει στο σφυρί από τον επί 32 χρόνια σύντροφό του Κρίστοφερ Κον, με τον οποίο τους χώριζαν 24 χρόνια, όμως η κίνηση αυτή δεν θα τον έβρισκε αντίθετο. Πρώτον επειδή η συλλογή χτίστηκε ως παιχνίδι ανάμεσα στο ζευγάρι που ήθελε να περνά καλά και να βρίσκει νέα θέματα για συζήτηση. Και δεύτερον επειδή είχε αρχίσει ήδη να πουλά κομμάτια όσο ζούσε ο ίδιος ο συλλέκτης και μάλιστα με τρόπο που προκαλούσε αίσθηση στον κόσμο της τέχνης.

ΠΟΥΛΗΣΕ 88 ΠΙΚΑΣΟ! Μέσα σε μία νύχτα «ξεφορτώθηκε» και τους 88 πίνακες του Πάμπλο Πικάσο που είχε στην κατοχή του, το 1993, προς 16,7 εκατ. ευρώ. Και το 2001 πούλησε ένα ακόμη μέρος της συλλογής του - κυρίως πίνακες - προς 39 εκατ. ευρώ.

Αναρωτιέται κάποιος όμως. Ολα αυτά τα αντικείμενα τα είχαν σε ένα από τα σπίτια τους - διότι ο Σίγκερ είχε αγοράσει την ακριβότερη έπαυλη που έχει πωληθεί στη Βρετανία προς 9,7 εκατ. ευρώ, πρώην ιδιοκτησία του βιομήχανου και μεγαλοσυλλέκτη Τζ. Πολ Γκέτι - ως εκθέματα; «Ολα όσα αγοράζαμε τα χρησιμοποιούσαμε» λέει ο Κρίστοφερ Κον, που παραδέχεται όμως ότι ίσως και να μην κάθησε ποτέ ο ίδιος στην πολυθρόνα του Γουίνστον Τσόρτσιλ.
Κοιτάζοντας συγκεντρωμένα τα 1.000 αντικείμενα της δημοπρασίας, αισθάνεται, όπως λέει, σαν να βλέπει παλιούς φίλους. «Η συλλογή ήταν για εκείνον ο τρόπος του να διατηρεί τον εξωτερικό κόσμο σε απόσταση ασφαλείας. Του άρεσε η ιδιωτικότητα, ήταν πολύ ντροπαλός».

Και για κάθε αντικείμενο έχει και μια μικρή ιστορία να διηγηθεί. Τι λέει για το ανοξείδωτο σέικερ με χαραγμένη την αφιέρωση «Σε έναν συνηθισμένο άνθρωπο, τα παιδιά 1937», που είχε λάβει ο Αλ Κάπονε ως χριστουγεννιάτικο δώρο από τα τσιράκια του;

«Με τον Στάνλεϊ φτιάχναμε Μπλάντι Μέρι για τους καλεσμένους μας εκεί μέσα. Εμεναν έκπληκτοι όταν ανακάλυπταν πού είχαμε φτιάξει το ποτό τους. Από τη στιγμή που τους το λέγαμε, δεν ξανάγγιζαν το ποτό τους!».

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ