Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

100 ταξίδια σε μαγικά τοπία

«Το τοπίο στις συλλογές του Τελλόγλειου: Θαλασσογραφία, τοπιογραφία, αστικό τοπίο», στο Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. έως τις 13 Ιουλίου.

  • Real.gr
100 ταξίδια σε μαγικά τοπία
Το τοπίο, όπως αποτυπώθηκε στα καβαλέτα του Φ. Κόντογλου, του Κ. Παρθένη, του Κ. Βολανάκη, του Γ. Τσαρούχη και άλλων σπουδαίων ζωγράφων, παρουσιάζεται στην έκθεση «Το τοπίο στις συλλογές του Τελλόγλειου: Θαλασσογραφία, τοπιογραφία, αστικό τοπίο».

Άνοιξε τη Μεγάλη Τετάρτη και θα μείνει στο Τελλόγλειο Ιδρυμα Τεχνών του Α.Π.Θ. έως τις 13 Ιουλίου.

Η έκθεση φιλοξενεί περισσότερα από 100 έργα από τις συλλογές του Τελλόγλειου Ιδρύματος και δίνει τη δυνατότητα μιας γενικής εποπτείας της εξέλιξης της τοπιογραφίας στη νεοελληνική τέχνη.

Εκτός από τους Ελληνες καλλιτέχνες, η έκθεση φιλοξενεί και κάποιους ξένους, όπως τον Γάλλο ζωγράφο Raoul Dufy, στα έργα του οποίου παρατηρείται η ηρεμία του μεσογειακού τοπίου.

Στο τμήμα της θαλασσογραφίας, γίνεται φανερό ότι η θάλασσα αποτέλεσε ένα από τα αγαπημένα θέματα των Ελλήνων ζωγράφων ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα.

Το γεγονός φυσικά ήταν αναμενόμενο, τόσο εξαιτίας της γεωφυσικής διαμόρφωσης της ελληνικής επικράτειας με την άμεση επαφή με τη θάλασσα όσο και εξαιτίας των προσωπικών βιωμάτων πολλών καλλιτεχνών που προέρχονταν από τα πλούσια σε καλλιτεχνικό δυναμικό νησιά.

Είτε αποτυπώνεται ο φυσικός χώρος, είτε το δομημένο τοπίο είτε ζωγραφίζεται στη φύση είτε στο εργαστήριο, σε κάθε περίπτωση η τοπιογραφία δεν είναι κάτι το «φυσικό», με την έννοια ότι ο καλλιτέχνης σκηνοθετεί την εικόνα, όχι μόνο με άξονα τον χώρο, τι απεικονίζει, αλλά και τον χρόνο, το πότε το ζωγραφίζει.

Η τοπιογραφία υπήρξε η θεματική εκείνη με την οποία οι Ελληνες ζωγράφοι, όπως ο Κωνσταντίνος Παρθένης και ο Κωνσταντίνος Μαλέας, έκαναν την υπέρβαση αξιοποιώντας στοιχεία του ευρωπαϊκού μοντερνισμού.

Το γραφικό στοιχείο κυριαρχεί στα έργα του Τσαρούχη, ο οποίος έψαξε «ασφαλείς νησίδες» στην Αθήνα, όπου ο άνθρωπος είναι απών.

Τη σχέση ανάμεσα στα αρχαία μνημεία και το σύγχρονο αστικό τοπίο αναζητά στο έργο του και ο Φίλιππος Τάρλοου, ενώ ο Μιχάλης Γεωργάς ακολουθώντας μια παράδοση αρχαιολογικών απεικονίσεων θα αποδώσει με ποιητικό τρόπο τα μνημεία.

Σε ένα εντελώς διαφορετικό κλίμα ο Λουκάς Βενετούλιας θα αποτυπώσει την πολύβουη πόλη ως τον τόπο στον οποίο διαδραματίζονται οι σημαντικές πολιτικές και κοινωνικές μεταβολές στις κομβικές δεκαετίες του 1970-1980.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο