Όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνάντησε την Ανγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο, ο νέος Ελληνας πρωθυπουργός ήταν σε θέση να παρουσιάσει μία σειρά από γρήγορες νίκες του, από τη στιγμή που ανέλαβε καθήκοντα τον περασμένο μήνα, τονίζει σε άρθρο του στο Reuters, ο Hugo Dixon.
Ανάμεσα σε αυτά ήταν η άρση των capital controls. Ωστόσο, όπως τονίζει ο αρθρογράφος, έχει κάνει και λάθη. Για να αλλάξει τη χώρα μία και καλή, θα πρέπει να μάθει από αυτά.
Αρχικά, το άρθρο εξετάζει αυτά που έχει πετύχει μέχρι στιγμής. Ανέλαβε με σαφές σχέδιο και κινήθηκε γρήγορα. Τοποθέτησε κάποιους ταλαντούχους υπουργούς, συχνά επιλέγοντας τεχνοκράτες, εκτός της Νέας Δημοκρατίας.
Δεν πέτυχε μόνο την άρση των capital controls. Ξεμπλοκάρει τα επενδυτικά πρότζεκτ, ιδιαίτερα αυτό του Ελληνικού, ενώ αποκαθιστά τον νόμο και την τάξη στα πανεπιστήμια, τα οποία προηγουμένως ήταν απαγορευμένη περιοχή για την αστυνομία.
Υπήρξαν ανησυχίες ότι η Ελλάδα θα αποτύχει φέτος να υλοποιήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%, το οποίο έχει υποσχεθεί στους πιστωτές της, ως μέρος του προγράμματος διάσωσης. Αλλά με τη σύσφιξη των δημόσιων δαπανών, χωρίς περικοπές στον προϋπολογισμό, ο Μητσοτάκης πρέπει να φτάσει τον στόχο, χωρίς κανένα δράμα.
Την ίδια ώρα, η επιχειρηματική εμπιστοσύνη έχει αυξηθεί και η απόδοση του 10ετούς ομολόγου είναι χαμηλότερη από το 2%. Πρόκειται για μία εκπληκτική αλλαγή σε σχέση με την Ελλάδα του 2015.
Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, ο Μητσοτάκης είχε να πει στη Γερμανίδα καγκελάριο ένα καλό αφήγημα.
Ωστόσο, όπως σημειώνει ο αρθρογράφος, η Ελλάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο από γρήγορες νίκες. Στη χώρα υπάρχει διαφθορά, οι δικαστές είναι πολιτικοποιημένοι και κάποιοι από τους θεσμούς διεφθαρμένοι.
Κάποιοι θα πουν ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι, καθώς τέτοιου είδους πρακτικές είναι μέρος του DNA της Ελλάδας. Πρόκειται για ανοησίες. Όταν οι Ελληνες πηγαίνουν στο εξωτερικό διαπρέπουν. Ωστόσο, δεν θα είναι εύκολο να αλλάξει η νοοτροπία πίσω από κακές πρακτικές. Υπό αυτή την έννοια, ο Μητσοτάκης έχει κάνει κάποια «στραβοπατήματα».
Ένα λάθος του ήταν ότι τοποθέτησε ως επικεφαλής της ΕΥΠ πρόσωπο που δεν έχει πτυχίο αναγνωρισμένο από το ελληνικό κράτος, παρά το γεγονός ότι υπάρχει νόμος που ορίζει πως αυτό είναι απαραίτητο. Η αντίδραση του Μητσοτάκη είναι να αλλάξει ο νόμος, έτσι ώστε ο υποψήφιος να μπορεί να πάρει τη θέση.
Ακόμη ένα λάθος ήταν η έξοδος της επικεφαλής της Επιτροπής Ανταγωνισμού, μία γυναίκας που συμβούλευε τον προηγούμενο πρωθυπουργό. Μπορεί να ήταν όντως ο λάθος άνθρωπος για αυτή τη θέση. Αλλά απομακρύνθηκε, αλλάζοντας τον νόμο με έναν τρόπο που δείχνει παρέμβαση σε μία υποτίθεται ανεξάρτητη αρχή.
Το πρόβλημα με αυτά τα γεγονότα είναι ότι ο Μητσοτάκης έχει δώσει προτεραιότητα στις γρήγορες νίκες σε σχέση με την καθιέρωση γενικών αρχών. Εάν θέλει να δημιουργήσει ισχυρούς θεσμούς, πρέπει να έχει μία κυβέρνηση που βασίζεται σε λογικές αρχές, οι οποίες ισχύουν για όλους.
Ένα ακόμη «στραβοπάτημα» ήταν η τοποθέτηση μόνο δύο γυναικών στο υπουργικό συμβούλιο. Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες μεταξύ των βουλευτών του κόμματός του, αλλά η Ελλάδα γενικά πλήττεται από μία ανδροκρατική νοοτροπία. Επρεπε να έχει προσπαθήσει πιο πολύ, ωστόσο δεν είναι πολύ αργά για να διορθώσει αυτό το λάθος.
Υπάρχει ακόμη μία ανησυχία σχετικά με τη νέα κυβέρνηση. Η άλλη όψη της τοποθέτησης τεχνοκρατών είναι ότι μπορούν εύκολα να χάσουν επαφή τόσο με τα μέλη του κοινοβουλίου όσο και με το ευρύ κοινό.
Όταν έρθουν τα δύσκολα, που σίγουρα θα έρθουν, υπάρχει ο κίνδυνος η κυβέρνηση να θεωρηθεί ως απόμακρη, κοσμοπολίτικη κυβέρνηση ελιτιστών.
Όπως καταλήγει ο αρθρογράφος, ο Μητσοτάκης έχει κάνει μία εντυπωσιακή εκκίνηση. Θα πρέπει να καταλάβει ότι ακόμη και αυτός κάνει λάθη.