Πώς η Παγκόσμια Τράπεζα «μείωσε» την ακραία φτώχεια

Φτώχεια με το ζύγι. Τα μέτρα που έχει καθιερώσει η Παγκόσμια Τράπεζα προκειμένου να μετρά τη φτώχεια ουσιαστικά καθορίζουν το μέγεθος της και επομένως την έκβαση της μάχης για την καταπολέμησή της. Σύμφωνα λοιπόν με τον ορισμό της τράπεζας, οι άνθρωποι θεωρούνται εξαιρετικά φτωχοί αν πρέπει να ζουν με λιγότερο από 1,90 δολάριο την ημέρα. Το ποσό αυτό αναθεωρήθηκε πρόσφατα προς τα πάνω και με βάση αυτό διαμορφώθηκαν τόσο οι εκτιμήσεις για τον ανθρώπινο πληθυσμό που βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας όσο και οι προβλέψεις για το μέλλον.

Πρόσφατες ανακοινώσεις έκαναν γνωστό ότι ο αριθμός των φτωχών του πλανήτη αναμένεται να μειωθεί από 902 εκατομμύρια ανθρώπους το 2012 -ή 12,8% του παγκόσμιου πληθυσμού- σε 702 εκατομμύρια άτομα μέχρι το τέλος του 2015. Σε κάθε περίπτωση ο αριθμός των εξαιρετικά φτωχών του πλανήτη θα υπερβαίνει τα 700 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του 2015.

Πάντως, πολλές ΜΚΟ αμφισβητούν το «ζύγι» για τη φτώχεια που έχει καθιερώσει η Παγκόσμια Τράπεζα. «Όταν κάποιος έχει 1,90 δολάριο την ημέρα δεν σημαίνει ότι δεν είναι φτωχός», δήλωσε η Deborah Hardoon, αναπληρωτής επικεφαλής της έρευνας στο Oxfam UK.

Σε κάθε περίπτωση, το όριο που έχει τεθεί λαμβάνει υπόψη τον μέσο όρο της δαπάνης που είναι αναγκαία για να διατηρηθεί κάποιος στη ζωή σε 15 αναπτυσσόμενες χώρες. Κοντολογίς το ποσό αυτό ανταποκρίνεται στην αξία της τροφής που θα πρέπει να εξασφαλίσει σε ημερήσια βάση για να ζήσει, λένε χαρακτηριστικά οικονομολόγοι που ασχολούνται με θέματα φτώχειας

Και φυσικά, υποστηρίζουν, δεν λαμβάνονται υπόψη κρίσιμοι ποιοτικοί παράμετροι όπως: το διατροφικό επίπεδο των παιδιών, η πρόσβαση στο νερό και η πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής. Στην πραγματικότητα, υποστηρίζουν ακαδημαϊκοί, η φτώχεια είναι ένα πολύπλοκο κοινωνικό φαινόμενο που δεν μπορεί να καθοριστεί με ένα αριθμό. Οι φτωχοί δεν μπορούν να έχουν επαρκές εισόδημα για να αγοράζουν ορισμένα αγαθά και υπηρεσίες, αλλά και να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες που αφορούν στην υγεία και στην εκπαίδευση. Επίσης, δεν έχουν εξουσία, δεν μπορούν να εκπροσωπούνται, δεν μπορούν να έχουν μια φωνή, επισημαίνουν χαρακτηριστικά.

Όλα δείχνουν ότι η ανισότητα επηρεάζει καταλυτικά το ποσοστό της φτώχειας. «Η οικονομική ανάπτυξη δεν κατανέμεται ισομερώς. Οι φτωχότεροι άνθρωποι δεν έχουν επωφεληθεί από αυτήν ή τα οφέλη που έχουν είναι πολύ λίγα», δήλωσε η Hardoon της Oxfam. Υπενθύμισε χαρακτηριστικά την περίπτωση της Νιγηρίας και της Αγκόλας, που είναι χώρες πλούσιες σε πετρέλαιο, αλλά «ακόμη πάρα πολλοί άνθρωποι ζουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας». Ακόμη και σε χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία, πολλοί περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούσαν να είχαν ξεκολλήσει από την ακραία φτώχεια, στην περίπτωση που είχαν ένα μεγαλύτερο μερίδιο από τα οφέλη της ανάπτυξης που οι χώρες έχουν πετύχει, επισημαίνουν πανεπιστημιακοί.

Πηγή: Premium.paratiritis.gr