Μέρκελ: Πρέπει να υπογράψουμε κι άλλες συμφωνίες για προσφυγικό

Μέρκελ: Ζητούμενο η υπογραφή προσφυγικών συμφωνίων

Στο προοίμιο της Συνόδου Κορυφής στο Παρίσι για το προσφυγικό με τη συμμετοχή Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Ισπανίας και τριών αφρικανικών χωρών διέλευσης, Λιβύης, Νίγηρα και Τσαντ, η Γερμανίδα καγκελάριος αναφέρθηκε διεξοδικά στη διαχείριση του προσφυγικού σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο δεύτερο πρόγραμμα της δημόσιας τηλεόρασης ZDF.

Η Άγκελα Μέρκελ απέρριψε τις κατηγορίες ότι οι πρόσφυγες και μετανάστες που συλλαμβάνονται από την ακτοφυλακή της Λιβύης πριν αναχωρήσουν με τη βοήθεια διακινητών για την Ιταλία, μεταφέρονται σε καταυλισμούς όπου ζουν υπό απάνθρωπες συνθήκες:

«Επιδίωξή μας είναι ο περιορισμός της παράνομης μετανάστευσης και η υπογραφή προσφυγικών συμφωνιών με τις αφρικανικές χώρες κατά το πρότυπο της αντίστοιχης συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας. Όσον αφορά τώρα στη Λιβύη, δυστυχώς η χώρα διαθέτει μια αδύναμη κυβέρνηση. Γι' αυτό θεωρώ θετικό ότι στη Σύνοδο Κορυφής στο Παρίσι για το προσφυγικό θα συμμετάσχει και ο πρωθυπουργός της Λιβύης.

Από την πλευρά της ΕΕ δεσμευθήκαμε να βοηθήσουμε στην εκπαίδευση της ακτοφυλακής για να είναι σε θέση να διασφαλίσει τα σύνορα της χώρας. Η διαδικασία προβλέπει ότι η ακτοφυλακή παραδίδει τους πρόσφυγες σε διεθνείς οργανισμούς. Η Γερμανία υποστηρίζει από κοινού με άλλες χώρες τις αρχές της Λιβύης, έτσι ώστε οι πρόσφυγες να παραμείνουν και να ζουν σε ανθρώπινες συνθήκες στη χώρα. Η Λιβύη ζήτησε για το έργο της ακτοφυλακής 150 εκατ. ευρώ και η Γερμανία διέθεσε μέχρι σήμερα 50 εκατομμύρια. Το ποσό αυτό ωστόσο θα αυξηθεί, γιατί μέχρι σήμερα η ακτοφυλακή έχει παραδώσει σε διεθνείς οργανισμούς μόλις 12.0000 με 15.000 πρόσφυγες και μετανάστες», σημειώνει η Γερμανίδα καγκελάριος, σύμφωνα με την Deutsche Welle.

«Οι άνθρωποι πρέπει να αποκτήσουν προοπτική στις πατρίδες τους»

Η Γερμανίδα καγκελάριος τόνισε τη σημασία της στενότερης συνεργασίας τόσο με τις αφρικανικές χώρες διέλευσης, όσο και με τις χώρες προέλευσης των προσφύγων και μεταναστών:

«Στο πλαίσιο της συνεργασίας, με το Νίγηρα για παράδειγμα, στόχος είναι να σταματήσουμε τη δράση των διακινητών, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, όπως γίνεται στο πλαίσιο μιας κλασικής αναπτυξιακής πολιτικής και φυσικά να εξοπλίσουμε κατάλληλα τις διωκτικές αρχές της χώρας. Στη συνέχεια πρέπει να συνομιλήσουμε με τις χώρες προέλευσης, έτσι ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν μια καλύτερη προοπτική στις πατρίδες τους. Στόχος μας είναι η υπογραφή αντίστοιχων συμφωνιών, στο πρότυπο εκείνης με την Τουρκία. Είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία. Βλέπουμε ωστόσο να αποφέρει καρπούς. Αν δεν αντιμετωπίσουμε άμεσα την κατάσταση, τότε θα χάναμε μια σημαντική ευκαιρία».