Σχετικά ψηλά στην ατζέντα της κυβέρνησης στις επαφές με ξένους επισήμους είναι το θέμα της αύξησης του ορίου των ελληνικών κρατικών ομολόγων που μπορούν να κατέχουν οι εγχώριες τράπεζες, όπως προκύπτει από άτομα που είναι σε θέση να γνωρίζουν (ξένοι primary dealers).

Ο υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος φέρεται να το έθεσε στις συναντήσεις που είχε στο Μπαλί, ενώ προς την ίδια κατεύθυνση εμφανίζονται να έχουν δραστηριοποιηθεί οι κ.κ. Χουλιαράκης και Λιάκος.

Μάλιστα, φαίνεται πως διακινείται κάποιο non paper με τις ελληνικές θέσεις υπέρ της αύξησης του ορίου, που σήμερα τοποθετείται κοντά στα 5 δισ. ευρώ. Ανάμεσα στα επιχειρήματα συμπεριλαμβάνονται η δραστική μείωση του ELA, η μη συμμετοχή της χώρας στο QE και η ρηχή αγορά ελληνικών ομολόγων που οδηγεί σε μεγάλες αυξομειώσεις με μικρές εντολές ολίγων εκατ. ευρώ

Οι περισσότεροι ίσως δεν το πρόσεξαν.

Η απόδοση του 10ετούς ελληνικού ομολόγου μειώθηκε στο 4,38% από 4,48%, δηλαδή 10 μονάδες βάσης, ενώ του αντίστοιχου ιταλικού αυξήθηκε 15 μονάδες βάσης, στο 3,58%.

Ετσι, η διαφορά της απόδοσης μεταξύ του ελληνικού και του ιταλικού 10ετούς ομολόγου (spread) διαμορφώθηκε στις 80 μονάδες βάσης από 105 μονάδες μία εβδομάδα πριν κι ακόμη περισσότερο, λίγο πιο παλιά.

Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει πως οφείλεται αποκλειστικά στην Ιταλία.

Όμως, άνοδο της τάξης των 10 μονάδων βάσης κατέγραψαν επίσης οι αποδόσεις των 10ετών ομολόγων της Πορτογαλίας και της Ισπανίας.

Ιδιαίτερα προσοδοφόρο αποδείχθηκε για πρώην τραπεζίτες, η εκπροσώπηση ξένων funds στη χώρα μας τα χρόνια της κρίσης.

Οπως προκύπτει από συνομιλίες με διάφορα άτομα της αγοράς, αρκετά γνωστά στελέχη που αποχώρησαν από τις τράπεζες αυτή την περίοδο συνήψαν συμβάσεις με ξένα funds ώστε να τα εκπροσωπούν και να ενεργούν για λογαριασμό τους, π.χ. να τους φέρνουν σε επαφή με υψηλόβαθμα στελέχη τραπεζών, επιχειρήσεων, να τους ενημερώνουν για ντιλ κ.τ.λ.

Οι ίδιοι εμφανίζονταν στις συναντήσεις, μοιράζοντας κάρτες που ανέγραφαν το όνομα και το αξίωμά τους στα ξένα funds, π.χ. VP, director κ.τ.λ. αν και στην πραγματικότητα είχαν απλά συνάψει συμβάσεις με αυτά και δεν ήταν ενεργά στελέχη τους.

Η μακροοικονομική πολιτική  χαράσσεται από την εκάστοτε κυβέρνηση. Αποψη έχουν επίσης οι θεσμικοί πιστωτές της χώρας για το ύψος του πρωτογενούς  πλεονάσματος ως προς το ΑΕΠ.

Όμως, συμμετοχή στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής έχουν ενίοτε οι δικαστές και ειδικότερα το Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι αποφάσεις για μια σειρά από σημαντικές υποθέσεις εκκρεμούν και θα μπορούσαν να φέρουν τα πάνω κάτω στα δημοσιονομικά.

Τέτοια θέματα είναι ο επονομαζόμενος Νόμος Κατρούγκαλου για το συνταξιοδοτικό, η μη υπαγωγή των αγροτών στον ΕΦΚΑ, η λειτουργία των επιχειρήσεων την Κυριακή, η υποχρέωση των επιχειρήσεων να βάλουν POS κ.λπ.

Καλοί οι κανονισμοί αλλά όταν προστίθενται πολλοί νέοι κανονισμοί που μπαίνουν σε εφαρμογή μαζί σε σχετικά περιορισμένο χρονικό διάστημα, το αποτέλεσμα είναι αντιπαραγωγικό.

Αυτό ακριβώς βιώνουν οι ασφαλιστικές εταιρείες. Κι αυτό γιατί υψηλόβαθμα και εξειδικευμένα στελέχη τους, π.χ. αναλογιστές, compliance κ.τ.λ., αφιερώνουν τo 30% του ημερήσιου χρόνου τους σε θέματα συμμόρφωσης με το κανονιστικό πλαίσιο αντί να τον διαθέτουν στην ανάπτυξη των εργασιών και στη νέα παραγωγή.

Αφού τους πήρε χρόνια να προσαρμοσθούν στη φερεγγυότητα-2 (Solveny-II) που ήταν να εφαρμοσθεί το 2012 και τελικά ξεκίνησε το 2016, οι ίδιοι βρίσκονται φέτος αντιμέτωποι με τον κανονισμό GDPR της ΕΕ για τα προσωπικά δεδομένα, που μπήκε σε εφαρμογή τον περασμένο Μάιο.