Το άνοιγμα των διεθνών ηλεκτρικών διασυνδέσεων, ώστε να αυξηθεί η δυναμικότητα που παραχωρείται στους ανεξάρτητους traders, είναι ένα από τα δευτερεύοντα θέματα που θέτει το μνημόνιο, αλλά με πολύ μεγάλη σημασία για το διασυνοριακό εμπόριο.

Στα σημεία του κειμένου που αφορούν την ενέργεια τίθεται χρονικό όριο η 31η Μαρτίου προκειμένου να διασφαλιστεί διαφάνεια στη διαχείριση της συμφόρησης και στην άνευ διακρίσεων και αποτελεσματική κατανομή δυναμικότητας στα δίκτυα ηλεκτρισμού.

Συγκεκριμένα, το μνημόνιο κάνει αναφορά στην υπόθεση 2009/2168, η οποία έχει εισαχθεί ενώπιον των κοινοτικών αρχών μετά από παρεμβάσεις ανεξάρτητων προμηθευτών και μεγάλων καταναλωτών.

Η υπόθεση έχει δύο σκέλη και αφορά εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας από τη Βουλγαρία και εξαγωγές προς την Ιταλία με ενδιάμεσο την Ελλάδα. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ο Διαχειριστής του Συστήματος, κατά τη θερινή περίοδο, δεν προσφέρει δυναμικότητα στο υποβρύχιο καλώδιο επικαλούμενος στενότητα στο εσωτερικό της χώρας, με αποτέλεσμα να χάνεται η ευκαιρία αξιοποίησης των υψηλών τιμών ηλεκτρικού που προσφέρει η ιταλική αγορά.

Επίσης, αναφέρεται ότι τον Αύγουστο του 2009 ενέκρινε την εκχώρηση με μηνιαίο διαγωνισμό δικαιωμάτων για εξαγωγές 100 μεγαβάτ τις ώρες υψηλού φορτίου και 250 μεγαβάτ τις ώρες χαμηλού φορτίου, με αποτέλεσμα το οικονομικό ενδιαφέρον για αξιοποίηση των υψηλών τιμών να παραμένει περιορισμένο.

Για το θέμα αυτό, τόσο η ΡΑΕ όσο και το ΥΠΕΚΑ είχαν δεχτεί επιστολές διαμαρτυρίας από ελληνικές εταιρείες που ενδιαφέρονταν να πραγματοποιήσουν εξαγωγές, ενώ η ΡΑΕ είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της διάθεσης 250 μεγαβάτ για όλες τις ώρες.

Σε ό,τι αφορά τη διασύνδεση με τη Βουλγαρία, η προειδοποιητική επιστολή που έλαβε η Ελλάδα αναφέρει ότι ο διαχειριστής δεν εφαρμόζει διαφανείς, συντονισμένες και κοινές διαδικασίες καταμερισμού δυναμικότητας. Για το θέμα αυτό η ελληνική πλευρά επιχειρηματολόγησε ότι συναντά δυσκολίες συνεργασίας και συνεννόησης με τον διαχειριστή της γειτονικής χώρας, κυρίως στην ανταλλαγή πληροφοριών, με αποτέλεσμα να τίθενται ζητήματα ασφαλούς λειτουργίας του ελληνικού συστήματος.

Οι ανεξάρτητοι traders, πάντως, στις περισσότερες περιπτώσεις αντιτείνουν ότι όλα τα παραπάνω είναι προφάσεις για να αξιοποιεί η ΔΕΗ το μεγαλύτερο μέρος της χωρητικότητας των διασυνδέσεων με τη Βουλγαρία και την Ιταλία, ώστε να επωφελείται από τις συμφέρουσες τιμές.

Οι συγκεκριμένες δύο πύλες του ελληνικού ηλεκτρικού συστήματος είναι αυτές που έχουν και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για εισαγωγείς και traders, αφού από την πρώτη εισέρχονται κατά τεκμήριο ποσότητες φθηνής ηλεκτρικής ενέργειας και από τη δεύτερη εξάγονται ποσότητες στην ιταλική αγορά, η οποία προσφέρει πολύ υψηλότερες τιμές.

Μάλιστα, κατά το παρελθόν, είχαν υπάρξει διπλωματικές οχλήσεις από την ιταλική πλευρά, καθώς δεν επιτράπηκε σε Ιταλό trader για «λόγους ασφαλείας» να περάσει από το ελληνικό δίκτυο ποσότητες βουλγαρικής ηλεκτρικής ενέργειας.

Στη συνέχεια, ωστόσο, και από την ανάλυση του ισοζυγίου του ελληνικού συστήματος, διαπιστώθηκε ότι οι εξαγωγές που πραγματοποιούσε η ΔΕΗ στην Ιταλία δεν ήταν από δική της παραγωγή, αλλά από εισαγόμενο βουλγαρικό ηλεκτρικό.