***Κάντε τη δική σας ερώτηση στην ειδικό, αν κάποιο πρόβλημα στη σχέση σας, σας απασχολεί!***
Είμαστε μαζί με τον άντρα μου από τα 18 μας, από το πρώτο έτος του Πανεπιστημίου- από τότε έχουν περάσει 22 χρόνια. Η σχέση μας έχει περάσει από διάφορα στάδια, έχουμε χωρίσει, τα ‘χουμε ξαναβρεί κ.τ.λ...Γενικά, τον βλέπω σαν φίλο, σύντροφο, είναι ο άντρας της ζωής μου και δεν μετανιώνω γι’ αυτό. Έχουμε και δύο παιδάκια, ένα αγοράκι 14 ετών και ένα κοριτσάκι 11 ετών. Τώρα που έχουν μεγαλώσει τα παιδιά και μπορώ να κάνω λίγα πράγματα (ενώ παράλληλα δουλεύω), θέλω ν’ αφιερώσω χρόνο στον εαυτό μου- έχω ήδη γραφτεί γυμναστήριο και θέλω για παράδειγμα να βλέπω πιο συχνά την αδερφή μου και τις φίλες μου- είναι κι εκείνες μαμάδες και δεν έχουν πολύ χρόνο στη διάθεσή τους. Ο άντρας μου, ενώ δεν αντιτίθεται ποτέ στις επιλογές μου, στην πράξη δείχνει να μην τις καταλαβαίνει και να μην τις σέβεται. Όταν πηγαίνω στο γυμναστήριο, βρίσκει κάθε αφορμή για να με πάρει τηλέφωνο ή για να γυρίσω σπίτι. Αν βγω για ψώνια με τις φίλες μου, το ίδιο. Φυσικά, μετά εγώ νευριάζω και μαλώνουμε. Μπορεί να φταίει το ότι κάναμε τα πάντα μαζί και λόγω του ότι είμαστε τόσα χρόνια ζευγάρι, είχαμε και τις ίδιες παρέες, και τώρα ίσως νιώθει ότι τον αποκόβω. Πώς θα του δώσω να καταλάβει ότι δεν έχει να κάνει μ’ αυτόν, ότι τον αγαπάω αλλά παράλληλα χρειάζομαι λίγο χώρο και χρόνο για μένα;
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr