Ο Αλέξης, η Φώφη και το νέο «κοινωνικό συμβόλαιο»

Η βαθιά οικονομική κρίση, η ανάγκη να επιλέξουν όλοι την «όχθη» που θα βρεθούν και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, φέρνουν πιο κοντά τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ. Τουλάχιστον σε επίπεδο ηγεσιών.

Κατά τις επίμονες πληροφορίες των τελευταίων ημερών, το χαμηλό βαρομετρικό που χαρακτήριζε τις σχέσεις τους από το 2012 και έγινε βαρύς χιονιάς την τελευταία πενταετία, υποχώρησε. Νεφώσεις και ξαφνικές καταιγίδες θα εξακολουθήσουν να παρατηρούνται, αφενός διότι οι ρόλοι είναι και θα παραμείνουν διακριτοί και, αφετέρου, επειδή ένας σημαντικός αριθμός βουλευτών του ΚΙΝΑΛ δεν θέλει να ακούει ούτε λέξη για συγκλίσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, όπως λένε στελέχη του χώρου, «θα προτιμούσαν, ίσως, να δώσουν στήριξη ακόμα και στην κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη μπροστά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο».

Την αίσθηση του «πιο κοντά» την προκάλεσαν δύο δηλώσεις και ένα στιγμιότυπο:

- Η Φώφη Γεννηματά, με αφορμή τη δήλωσή της για την εργατική Πρωτομαγιά, μίλησε για την ανάγκη ενός «νέου κοινωνικού συμβολαίου» και του «διαρκούς αγώνα» μπροστά στην νέα οικονομική κρίση και στο επικείμενο χτύπημα των εργαζομένων.

Μία ημέρα νωρίτερα, από το βήμα της Βουλής, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε, επίσης, στο «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» που απαιτείται εν όψει και των επερχομένων. Πηγαίνοντας πιο μακριά, μάλιστα, πρόσθεσε ότι ένα τέτοιο «συμβόλαιο» θα γίνει η προγραμματική δέσμευση μίας νέας κυβέρνησης «που θα βασίζεται σε μία ευρεία δημοκρατική και προοδευτική παράταξη».

- Το στιγμιότυπο; Ένα «τετ α τετ Αλέξη-Φώφης» στην αίθουσα της Ολομέλειας την Πέμπτη, στο μεσοδιάστημα των ομιλιών τους κατά την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για οικονομία-πανδημία. Η «είδηση», εν προκειμένω, είναι ότι αυτό το τετ α τετ διέρρευσε από συνεργάτες και των δύο αρχηγών, δεδομένου ότι οι δημοσιογράφοι δεν είχαν οπτική επαφή με τον χώρο.

Συνομιλούν μέσω συνεργατών

Κατά τους γνωρίζοντες, Τσίπρας-Γεννηματά συνομιλούν ήδη από καιρό μέσω στενών συνεργατών τους. Προκάλεσε αίσθηση δε, ότι οι επίσημες αντιδράσεις των κομμάτων τους για μια σειρά ζητήματα που προέκυψαν εν μέσω των έκτακτων μέτρων λόγω της πανδημίας, ήταν σε κάποια σημεία πανομοιότυπες: από τον τρόπο με τον οποίο επέλεξε η κυβέρνηση να ενισχύσει επιχειρήσεις και εργαζόμενους (με αναστολή συμβάσεων εργασίας, εκ περιτροπής εργασία κλπ) μέχρι την περίφημη υπόθεση της «τηλεκατάρτισης» επιστημόνων από τα ΚΕΚ, την απουσία στήριξης στους καλλιτέχνες ή την βιομηχανία ΠΝΠ για σημαντικές αποφάσεις.

Οι ίδιοι παραπέμπουν και στις σοβαρές συζητήσεις που γίνονται στους κόλπους των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών για κοινή αντιμετώπιση της οικονομικής και εργασιακής λαίλαπας» που έρχεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η κ. Γεννηματά, μάλιστα, φέρεται να μην αντιδρά πλέον στην συμμετοχή του κ. Τσίπρας στις Συνόδους της ευρω-ομάδας – συμμετοχή που ξεκίνησε ως αναγκαία όταν ήταν πρωθυπουργός και... παγιώθηκε.

Η παράμετρος των πολύ πρόωρων εκλογών

Σε εγχώριο επίπεδο, η σύγκλιση κρίνεται πλέον μονόδρομος, εξαιτίας (και) των ταχυτήτων που αναπτύσσει πλέον η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με αφορμή («ή άλλοθι») την πανδημία, «σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση».
Αυτό εννοούν στελέχη του ΚΙΝΑΛ (σ.σ. όχι μόνο βουλευτές) όταν λένε ότι «η επιλογή όχθης είναι πλέον επιβεβλημένη».

Προφανώς, πίσω από αυτό το επιχείρημα βρίσκεται και ο αυστηρά κομματικός υπολογισμός: «εάν το ‘χαρτί’ της αντίδρασης το πάρει ολόκληρο ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας, εμείς τελειώσαμε», λένε. Επομένως, όπως προσθέτουν, για να έχει το ΚΙΝΑΛ προεκλογικό και μετεκλογικό ρόλο θα πρέπει να βρεθεί «καθαρά» απέναντι στην κυβέρνηση, με τρόπο που και να αναπτύξει κοινό βηματισμό με τον δεύτερο πόλο του συστήματος, τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να κάνει διακριτές τις διαφορές μαζί του ώστε να συγκρατήσει «ακροατήριο και ποσοστό».

Με άλλα λόγια, ο κίνδυνος της ασφυξίας από τη μεγάλη σύγκρουση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, φαίνεται ότι «ξεκλειδώνει» διαθέσεις υπέρ της σύγκλισης ακόμα και στελέχη της Χ. Τρικούπη που μέχρι πρόσφατα αντιμετώπιζαν εχθρικά μία τέτοια εξέλιξη.

Ουδείς ξεχνά, άλλωστε, ότι καμία δημοσκοπική πρόβλεψη δεν έδινε στον ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό 31,5% που απέσπασε στις εκλογές του περσινού Ιουλίου: «σε εκείνη την κόντρα, το αντιΣΥΡΙΖΑ χαρτί το πήρε η ΝΔ. Στην επόμενη ή μεθεπόμενη ποιος πιστεύει ότι θα ωφεληθούν οι μικροί και δεν θα γίνει το αντίθετο;», είναι το (ρητορικό) ερώτημα που θέτουν. Και, φυσικά, κανείς (στο ΚΙΝΑΛ) δεν παραβλέπει την μετακίνηση στον ΣΥΡΙΖΑ ενός σημαντικού τμήματος πρώην μελών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ (ακόμα και… του Σημητικού).
Μετακίνηση που πήρε νέες, μεγαλύτερες, διαστάσεις με το σχήμα «ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία», όταν ο κ. Τσίπρας, από το βράδυ κιόλας των περσινών εκλογών, έριξε το σύνθημα-στόχο για μετασχηματισμό του κόμματος ώστε να εκφράσει «τον αριστερό-προοδευτικό-δημοκρατικό χώρο».

Αυτή η προσπάθεια, μάλιστα, βρήκε (τελικά) τη στήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των στελεχών, ασχέτως εάν αυτή δεν πρόλαβε να αποτυπωθεί στο συνέδριο που επρόκειτο να γίνει την επόμενη εβδομάδα… αλλά ακύρωσε ο κορωνοϊος.

Τα παραπάνω δείχνουν ότι οι κάποιοι πάγοι που χώριζαν την Κουμουνδούρου και την Χ. Τρικούπη, άρχισαν να λιώνουν. Μέχρι να γίνει πράξη η σύγκλιση και η κοινή δράση, προεκλογική και κυρίως μετεκλογική, θα κυλήσει πολύ νερό ακόμα στο αυλάκι.

Φυσικά, και οι δύο πλευρές διαψεύδουν «φήμες» για κοινή εκλογική κάθοδο, τις οποίες χαρακτηρίζουν «εκ του πονηρού» για να φρενάρουν τις διεργασίες που άρχισαν.