Το γερμανικό σχέδιο για άμυνα κατά της Ρωσία

Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022 ήταν, σύμφωνα με τα λόγια του πρώην καγκελαρίου της Γερμανίας Όλαφ Σολτς, μια «ιστορική καμπή». Σε αυτό το πλαίσιο ο γερμανικός στρατός (Bundeswehr) συγκέντρωσε δώδεκα ανώτερους αξιωματικούς βόρεια του Βερολίνου στους οποίους, τον Μάρτιο του 2022:

• Τους ανατέθηκε το καθήκον να πραγματοποιήσουν μια άσκηση σκέψης για το μέλλον με σκοπό την ανάπτυξη ενός σχεδίου για την ικανότητα της Γερμανίας να λάβει ενεργό μέρος σε έναν πόλεμο μεταξύ του NATO και της Ρωσίας.
• Οι σκέψεις αυτής της ομάδας αξιωματικών, η οποία συμβουλεύτηκε περίπου 100 στρατιωτικούς και πολιτικούς εμπειρογνώμονες, οδήγησαν σε μια έκθεση σχεδόν 1.200 σελίδων με τίτλο «Επιχειρησιακό Σχέδιο για τη Γερμανία» - πιο γνωστό με το αγγλικό ακρωνύμιο «OPLAN DEU».
• Πρόκειται για ένα «ζωντανό έγγραφο» που επικαιροποιείται τακτικά, ιδίως για να ληφθούν υπόψη τα διδάγματα που αντλήθηκαν από τις ασκήσεις που διοργανώθηκαν για να δοκιμαστούν ορισμένες από τις συστάσεις του σε πραγματικές συνθήκες.

Οι λεπτομέρειες αυτού του εγγράφου, το οποίο υπόκειται στην κατηγορία του αμυντικού  απόρρητου, δεν έχουν δημοσιοποιηθεί. Ο στρατηγός Andre Bodemann, ο οποίος επέβλεψε την έκδοσή του, μίλησε ωστόσο στις σελίδες της Frankfurter Allgemeine Zeitung και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Bundeswehr δημοσίευσε ένα φυλλάδιο που παρουσιάζει συνοπτικά το περιεχόμενο, πριν η Wall Street Journal αποκαλύψει νέες λεπτομέρειες.

Όλοι οι στρατοί του κόσμου διεξάγουν τακτικά μελλοντικές αναλύσεις για να διασφαλίσουν ότι είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν σε όλα τα ενδεχόμενα.

• Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Ομοσπονδιακή Δυτική Γερμανία, προετοιμαζόταν για μια πιθανή σύγκρουση με την ΕΣΣΔ και ως εκ τούτου συνέταξε πολυάριθμες εκθέσεις βασισμένες σε ένα τέτοιο σενάριο, η τελευταία από τις οποίες χρονολογείται από το 1989.
• Οι συντάκτες του νέου γερμανικού σχεδίου ξεκίνησαν από αυτά τα έγγραφα, αλλά έπρεπε να τα προσαρμόσουν λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων (ιδίως στον κυβερνοχώρο και τα drones) και επειδή, σε αντίθεση με τον Ψυχρό Πόλεμο, η Γερμανία δεν θα βρισκόταν στην πρώτη γραμμή μιας σύγκρουσης με τη Ρωσία.

Η έκθεση επικεντρώνεται ιδιαίτερα στην ικανότητα της Γερμανίας να διαδραματίσει ρόλο ως υλικοτεχνική πλατφόρμα για την προμήθεια όπλων, ανδρών και τροφίμων σε ένα μέτωπο στα ανατολικά της ηπείρου. Η εστίαση είναι στις υποδομές της χώρας, ειδικά στον τομέα των μεταφορών - αποδυναμωμένες από δεκαετίες υποεπενδύσεων.

• Η διέλευση των ποταμών Ρήνου και Όντερ θα μπορούσε επίσης να περιπλέκεται από τη σπανιότητα και την ερήμωση των γεφυρών, οι οποίες γρήγορα θα γίνονταν σημεία συμφόρησης και εύκολοι στόχοι για χτυπήματα.
• Αυτές οι υποδομές προστατεύονται επίσης ελάχιστα κατά της δολιοφθοράς, ένα ελάττωμα που είναι ακόμη πιο προβληματικό καθώς η ακριβής τοποθεσία των γερμανικών υποδομών ζωτικής σημασίας είναι ελεύθερα προσβάσιμη.
• Εάν κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, οι υποδομές σχεδιάστηκαν για διπλή χρήση - για πολιτικούς σκοπούς που θα μπορούσαν να στραφούν σε στρατιωτικές χρήσεις, όπως αυτοκινητόδρομοι που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε αεροδρόμια έκτακτης ανάγκης - αυτό δεν συνέβη από τη δεκαετία του 1990.

Μια δεύτερη σημαντική πτυχή του σχεδίου είναι η σημασία που δίνεται στον συντονισμό μεταξύ του πολιτικού και του στρατιωτικού τομέα. Με βάση την υπόθεση ότι ένας πόλεμος μεταξύ του NATO και των ρωσικών δυνάμεων θα γινόταν μακριά από τα σύνορα της χώρας, η πρόκληση για το Βερολίνο θα ήταν να μετατραπεί γρήγορα σε έναν τεράστιο κόμβο υλικοτεχνικής υποστήριξης μέσω του οποίου θα περνούσαν ανθρώπινοι και υλικοί πόροι στο μέτωπο.

Στο σενάριο που επέλεξαν οι Γερμανοί σχεδιαστές, θα εμπλακούν 800.000 στρατιώτες του NATO, κάτι που σημαίνει ότι θα είναι σε θέση να διαχειριστούν την άφιξή τους στα γερμανικά αεροδρόμια ή από τα λιμάνια των χωρών στην ατλαντική πλευρά της συμμαχίας, καθώς και τη διαμονή τους πριν από την αναχώρησή τους για το μέτωπο.

• Αυτοί οι μαχητές θα πρέπει επίσης να νοσηλεύονται σε γερμανικά νοσοκομεία.
• Τα τανκς, τα πυρομαχικά και οι πολεμικές μηχανές θα έφταναν κυρίως από τη θάλασσα και θα έπρεπε να ξεφορτωθούν το συντομότερο δυνατό στα λιμάνια της χώρας.
• Θα συντηρούνταν και θα επισκευάζονταν σε ειδικά εργαστήρια και στη συνέχεια θα αποστέλλονταν στο μέτωπο σιδηροδρομικώς.

Μια τέτοια εφοδιαστική αλυσίδα θα κινητοποιούσε τον στρατό, τους πολιτικούς φορείς (πυροσβέστες, πολιτική ασφάλεια, Ερυθρός Σταυρός, αστυνομία κ.λπ.) και τον ιδιωτικό τομέα (Deutsche Telekom, λιμάνι του Αμβούργου ή Deutsche Bahn).

Μόνο η προσφυγή σε ιδιωτικούς πόρους θα επέτρεπε την ταχεία κάλυψη του ελλείμματος.

• Για παράδειγμα, ο γερμανικός στρατός εκτιμά ότι χρειάζεται 1.000 δεξαμενόπλοια για να πραγματοποιήσει τις επιχειρήσεις του, αλλά αυτή τη στιγμή διαθέτει μόνο 70.
• H Bundeswehr έχει ξεκινήσει συζητήσεις με εταιρείες logistics προκειμένου να αντλήσει έμπνευση από την τεχνογνωσία τους για να δημιουργήσει πραγματικούς «συνεργάτες και όχι απλούς εργολάβους» του στρατού.
• Στο πλαίσιο αυτό, το σχέδιο προβλέπει διαφορετικά σενάρια κινητοποίησης και στοχεύει στη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ φορέων που δεν έχουν συνηθίσει να συνεργάζονται σε καιρό ειρήνης.

Υπογραμμίζουμε ότι το γερμανικό σχέδιο έχει κοινοποιηθεί σε όλες τις στρατιωτικές δυνάμεις χωρών-μελών του ΝΑΤΟ και πέντε χώρες, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία, δεν έχουν δηλώσει ότι το… έλαβαν.