Την ίδια στιγμή οι ταξιδιωτικές πληρωμές των κατοίκων Ελλάδας για ταξίδια στο εξωτερικό καταγράφουν το ένα ιστορικό ρεκόρ μετά το άλλο, φθάνοντας τα 3,37 δισ. ευρώ το 2025, αυξημένα κατά 570 εκ. ευρώ σε σχέση με το 2024 σύμφωνα με την Τράπεζα της Ελλάδας.

Γιατί συμβαίνει το τελευταίο; Οι εξηγήσεις είναι απλές. Πρώτον, τα οικονομικά ενός μέρους του πληθυσμού είναι ανθηρά οπότε είναι σε θέση να ταξιδεύει σε άλλες χώρες. Δεύτερον, ορισμένοι διαπιστώνουν ότι είναι οικονομικότερο να πάνε διακοπές σε χώρα του εξωτερικού παρά στην Ελλάδα.   

Σε μια περίοδο που οι πολεμικές συγκρούσεις στο Ιράν και σ’ άλλες χώρες του Κόλπου μαίνονται, η εξάρτηση κάθε χώρας από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής αποκτά ξεχωριστή σημασία.

Ιδιαίτερα για την χώρα μας. 

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα Virtual Capitalist, η Ελλάδα εμφανίζεται ως η τρίτη πιο εξαρτημένη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την Λιθουανία και την Πολωνία. Η εξάρτηση της Λιθουανίας ανέρχεται στο 40% έναντι 34% της Πολωνίας και 33% της Ελλάδας.

Στον αντίποδα, η Γερμανία είναι ελάχιστα εξαρτημένη καθώς το πετρέλαιο το οποίο εισάγει από την περιοχή της Μέσης Ανατολής ανέρχεται στο 6% έναντι 8% της Βρετανίας, 11% της Τουρκίας, 16% της Ιταλίας και 18% της Γαλλίας.

H τιμή του πετρελαίου μπορεί να επηρεασθεί από διάφορους παράγοντες π.χ. γεωπολιτικούς και άλλους.

Όμως, η διαφορά της τιμής του ντίζελ από την τιμή του αργού, γνωστή ως diesel crack spread, αντικατοπτρίζει την κατάσταση στη πραγματική οικονομία και την ζήτηση για ντίζελ, ενός από τα πιο σημαντικά βιομηχανικά καύσιμα. Οταν η διαφορά αυξάνεται, όπως συμβαίνει σήμερα αυτό είναι σήμα πως η αγορά του ντιζελ είναι στενή δηλ. η ζήτηση υπερβαίνει την προσφορά. Θυμίζουμε ότι η Ρωσία απαγόρευσε τις εξαγωγές ντίζελ για κάποιο διάστημα ενώ η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ παραμένει τεταμένη.

Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, ο Dalio τόνισε ότι οι επενδυτές συγχέουν την “αγορά τεχνολογίας” από την “αγορά ακριβών μετοχών”, διευκρινίζοντας ότι είναι άλλο πράγμα “ο πλούτος” κι άλλο “το χρήμα”. ‘Οταν ρωτήθηκε πότε θα σκάσει η φούσκα της ΑΙ, ο Dalio έδωσε μια ενδιαφέρουσα απάντηση.

Οι φούσκες σπάνε, δήλωσε, όταν οι δισεκατομμυριούχοι αναγκάζονται να πουλήσουν τον πλούτο τους για να πληρώσουν φόρους ή να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους. Σ’ αυτή την περίπτωση  μετατρέπουν τον “απατηλό” πλούτο σε “πραγματικά” χρήματα.   

Συγκεκριμένα, η Ευρώπη έχει επενδύσει 9,12 τρισ. ευρώ από ένα σύνολο 18,68 τρισ. που προέρχονται από το εξωτερικό σε αμερικανικές μετοχές.

Αρκετοί, όπως ο Γουίλιαμ Τζαλούλ, αναρωτιούνται τι θα γινόταν αν το μεγαλύτερο μέρος κατευθυνόταν σε ευρωπαϊκές μετοχές και όχι αμερικανικές, επιχειρηματολογώντας υπέρ μιας ενιαίας ευρωπαϊκής κεφαλαιαγοράς που θα είχε μεγαλύτερη ρευστότητα και βάθος.

Όμως, αυτό σκοντάφτει σε διάφορα εμπόδια, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών φιλοδοξιών.

Ακόμη όμως κι αν γινόταν πραγματικότητα, δεν θα μπορούσε να θεραπεύσει ένα άλλο ευρωπαϊκό μειονέκτημα. Την ύπαρξη μεγάλων εταιρειών στους κλάδους της τεχνολογίας και συναφών κλάδων όπως οι αμερικανικές Alphabet, Apple, Microsoft, SpaceX κ.λπ.