One person with a belief is a social power equal to ninety-nine who have only interests
JOHN STUART MILL (1806-1873)
English Philosopher in Representative Government

Αποποίηση ευθυνών

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει τελευταία τους πολιτικούς από διάφορους πολιτικούς χώρους να ισχυρίζονται πως το πρόγραμμα του κόμματός τους είναι κοστολογημένο;

Ουκ ολίγες, είναι η απάντηση.

Ο λόγος που το κάνουν είναι προφανής. Θέλουν να πείσουν τους δυνητικούς ψηφοφόρους ότι το πρόγραμμά τους είναι αξιόπιστο και έχει εξασφαλισθεί χρηματοδότηση για να υλοποιηθούν οι εξαγγελίες που συνήθως αφορούν διάφορες παροχές, μειώσεις φόρων κ.λπ.

Όμως, η κοστολόγηση του προγράμματος ενός κόμματος ή επιμέρους μέτρων από τα στελέχη και τους φίλους του δεν σημαίνει ότι είναι σωστή. Μπορεί να είναι, μπορεί και όχι. Αν μάλιστα η σύγχρονη ιστορία είναι οδηγός, το πιθανότερο είναι η κοστολόγηση να υποεκτιμά την πραγματική επιβάρυνση στον προϋπολογισμό. Κι αυτό είτε λόγω τεχνικής ανεπάρκειας, είτε πολιτικών σκοπιμοτήτων, είτε και τα δύο.

Εγιναν γνωστά στις αρχές της κρίσης, μαζί με τα spreads των ομολόγων. Oμως, στη συνέχεια εξαφανίσθηκαν από το προσκήνιο και δικαιολογημένα, αφού η Ελλάδα σταμάτησε τις εκδόσεις ομολόγων και αργότερα τις έβγαζε με το σταγονόμετρο.

Αναφερόμαστε στα CDS (Credit Default Swaps) ή συμβάσεις ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης.

Φυσικά, οι τιμές των ελληνικών CDS είναι ενδεικτικές, όμως έχουν τη σημασία τους, γιατί δείχνουν την τάση αναφορικά με τον κίνδυνο της Ελλάδας.

Την προηγούμενη εβδομάδα, το ασφάλιστρο του ελληνικού CDS υποχώρησε μέχρι τις 280 μονάδες βάσης έναντι 189 μονάδων του ιταλικού. Στο τέλος του 2018, το ασφάλιστρο ήταν στις 397,4 μονάδες βάσης και ο μέσος όρος για το σύνολο της προηγούμενης χρονιάς ήταν οι 350 μονάδες.  

Η τιμή των ομολόγων μειωμένης εξασφάλισης (Tier II) της Τράπεζας Πειραιώς έχει πάρει την ανηφόρα, με αποτέλεσμα η απόδοσή του να υποχωρεί στο 9,48% το μεσημέρι της Πέμπτης.

Η σημαντική άνοδος της τιμής και η συνακόλουθη πτώση της απόδοσης εντάσσονται στο ράλι που γίνεται στα ελληνικά και στα άλλα ομόλογα της περιφέρειας της ευρωζώνης, μετά την πρόσφατη τοποθέτηση του Μάριο Ντράγκι.

Ο τελευταίος άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο ενός νέου γύρου ποσοτικής χαλάρωσης (QE), λόγω των εξελίξεων στο μέτωπο του πληθωρισμού.

Εχει σημασία ποιος θα μείνει με τον μουντζούρη αν σκάσουν τα δάνεια που έχουν δοθεί σε χρεωμένες εταιρείες;

Οι ευρωπαϊκές και αμερικανικές αρχές ανησυχούν και έχουν προειδοποιήσει επανειλημμένα για τους κινδύνους που απορρέουν από τον μεγάλο δανεισμό επιχειρήσεων χαμηλής πιστοληπτικής ικανότητας, δηλαδή υψηλού ρίσκου. Στο επίκεντρο βρίσκεται η αγορά των δανείων που έχουν δοθεί στις ανωτέρω επιχειρήσεις και εν συνεχεία έχουν "πακεταρισθεί" σε τίτλους (CLO) και πωληθεί.

Η αγορά των (leveraged loans) εκτιμάται πλέον σε 1,3 τρισ. δολάρια και είναι επόμενο να προβληματίζει γιατί αν πολλά δάνεια "σκάσουν" σε περίπτωση αποδυνάμωση του ρυθμού ανάπτυξης ή για άλλους λόγους, αυτοί που τα έχουν αγοράσει θα βρεθούν με τον μουτζούρη στο χέρι.

Δεν θυμάμαι να έχω ρωτήσει επιχειρηματία, από μαγαζάτορα μέχρι εισαγωγέα και εργοστασιάρχη, για την εμπειρία τους με τους  επιτόπιους ελέγχους των εφοριακών, τουλάχιστον στο παρελθόν, και να έχω λάβει θετική απάντηση.

Οι ιστορίες είναι απίστευτες και συχνά κατέληγαν στην επιβολή ενός μικρού προστίμου για υπαρκτές ή ουσιαστικά ανύπαρκτες παραβάσεις έναντι ικανοποιητικού αντιτίμου στους ελέγχοντες. Οι τελευταίοι εμφανίζονταν να παίζουν θέατρο, με τον ένα ελέγχοντα να το παίζει σκληρός και τον άλλο να το παίζει καλός.

v