Η μέση ετήσια συνολική απόδοση του S&P 500 (μαζί με τα μερίσματα) ήταν 10% από το 1928 κι αυτό ήταν κάτι που είχαν και έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους  όσοι προτιμούν τις αμερικανικές μετοχές. Φυσικά, η τροχιά του δείκτη δεν ήταν πάντοτε γραμμική. Υπήρχαν περίοδοι που κατέγραφε ζημιές.

Επιπλέον, τα τελευταία 15 χρόνια μέχρι και το 2024, οι αμερικανικές μετοχές είχαν καλύτερη απόδοση από τις ευρωπαϊκές. Αυτό δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία.  

Το 2025 ήταν η πρώτη χρονιά από το 1993 που η διαφορά συνολικής απόδοσης μεταξύ των ευρωπαϊκών  και των αμερικανικών μετοχών ήταν τόσο μεγάλη, κάτι που συνεχίζεται το 2026. Ο δείκτης S&P 500 εμφανίζεται να έχει συνολική απόδοση 20% περίπου από την αρχή του 2025 ενώ ο δείκτης MSCI Europe την σχεδόν διπλάσια σύμφωνα με τον Charlie Bilelo.

Σύμφωνα με έκθεση της Allianz, οι χρεοκοπίες αυξήθηκαν κατά 6% στη Δυτική Ευρώπη το 2025  αλλά εκτιμάται ότι η τροχιά θα είναι καθοδική φέτος. Τα περσινά στοιχεία είναι ανησυχητικά καθώς η Δυτική Ευρώπη είχε την μερίδα  του λέοντος με 331 χρεοκοπίες ανάμεσα στις μεγάλες εταιρείες σε σύνολο 475 παγκοσμίως.

Το 44%  των μεγάλων χρεοκοπιών προήλθαν από τις υπηρεσίες, τις κατασκευές και το λιανικό εμπόριο το 2025. Σημειώνεται ότι η Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται στο δείγμα σε αντίθεση με την Βουλγαρία και την Ρουμανία. Μάλιστα, οι χρεοκοπίες στη Βουλγαρία εμφάνισαν μείωση το 2025 σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά και τον μέσο όρο της περιόδου 2017-2019.  

Οι αποκαλούμενοι insiders είναι καθαροί πωλητές μετοχών με τέτοια αναλογία που δεν έχει καταγραφεί ξανά από το 2021. Όλοι γνωρίζουμε τι συνέβη το 2022.

Η αναλογία αγορών προς πωλήσεις μετοχών είναι 4 προς 1. Μάλιστα, κάπου 1.000 εξ αυτών ξεφορτώθηκαν όλες τις μετοχές τους. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι ξέρουν να διαβάζουν τους αριθμούς και ακόμη περισσότερο έχουν καλή πληροφόρηση ώστε να σχηματίσουν μια ολοκληρωμένη άποψη για τα οικονομικά των επιχειρήσεών τους και την τάση της αγοράς.

Γι’ αυτό λοιπόν είναι σημαντικό ότι επέλεξαν τις ρευστοποιήσεις και τα μετρητά από τις μετοχές. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχουν δίκιο. Όμως, στέλνουν ένα σήμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Η ανακοίνωση της υποψηφιότητας του Κέβιν Γουόρς από τον πρόεδρο Τραμπ για την προεδρία της Fed προκάλεσε αρχικά αναστάτωση στις αγορές.

Η κύρια εξήγηση ήταν πως ο Γουόρς θεωρείται «γεράκι» στο θέμα του πληθωρισμού. Επομένως είναι πιο πιθανό να αυξήσει επιθετικά τα επιτόκια στο μέλλον, ακόμη κι αν χρειασθεί να τα μειώσει δυο φορές μέσα στο 2026 όπως προβλέπουν οι αγορές τώρα.

Γιατί θα το κάνει; Είτε γιατί θέλει να βγάλει την υποχρέωση στον πρόεδρο Τραμπ ο οποίος τον πρότεινε για πρόεδρο της Fed όπως ισχυρίζονται μερικοί Δημοκρατικοί π.χ. ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, είτε γιατί πραγματικά πιστεύει ότι η αύξηση της παραγωγικότητας λόγω ΑΙ δικαιολογεί την μείωση των επιτοκίων του δολαρίου, είτε και τα δυο.  

Αναφερόμαστε στο χρέος των νοικοκυριών που αποτελείται από τα στεγαστικά δάνεια, τα καταναλωτικά και προσωπικά δάνεια καθώς και τις πιστωτικές κάρτες.

Πώς τα πάμε σ’ αυτό το μέτωπο;

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του ΔΝΤ για το 2024, η Ελλάδα καταλαμβάνει την 32η θέση, με το χρέος των νοικοκυριών προς το ΑΕΠ στο 38,8%, ανάμεσα σε 71 χώρες. Είμαστε δηλαδή λίγο πάνω από το μέσο του πίνακα.

Πιο χαμηλά συναντά κάποιος την Ιταλία με χρέος 36,1% του ΑΕΠ στη 35η θέση, την Τσεχία με 30,8% του ΑΕΠ στην 39η θέση, την Κροατία με 30,3% στην 41η θέση και την Ιρλανδία με 29,6% στην 42η θέση.