Αρκετοί περιμένουν το ράλι να συνεχισθεί, ποντάροντας στην ισχυρή βιομηχανική ζήτηση στην οποία κατευθύνεται το 60% περίπου της παραγωγής του σύμφωνα με εκτιμήσεις. Όμως, άλλοι θεωρούν ότι το ασήμι είναι υπερτιμημένο και μάλιστα σε βαθμό φούσκας.

Ένα από τα επιχειρήματα των τελευταίων συνδέεται με την σχέση της τιμής του αργύρου με το πετρέλαιο. Ο άργυρος και το πετρέλαιο έχουν μεγαλύτερη σχέση μεταξύ τους απ’ ότι ο χρυσός με το πετρέλαιο γιατί είναι πιο στενά συνδεδεμένα με την οικονομική δραστηριότητα.

Το ασήμι συνέχισε την ξέφρενη πορεία του, ξεπερνώντας τα 100 δολάρια η ουγκιά και κλέβοντας τις  εντυπώσεις. Ο χρυσός ακολουθεί καθώς ξεπέρασε τις 5.100 δολάρια η ουγκιά. Από την άλλη πλευρά, το Βitcoin είχε υποχωρήσει στις 86.500 δολάρια χθες.

Όμως, ο χαλκός, το βιομηχανικό μέταλλο, τα πάει επίσης αρκετά καλά. Η πορεία της τιμής του χαλκού είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Είναι το μέταλλο του εξηλεκτρισμού.

Καταναλώνουμε 30 εκατ. τόνους χαλκού τον χρόνο αλλά μόλις 4 εκατ. τόνοι ανακυκλώνονται. Αυτό σημαίνει ότι για να διατηρήσουμε τον ρυθμό ανάπτυξης στο 3% χωρίς εξηλεκτρισμό, θα πρέπει να εξορύξουμε την ίδια ποσότητα χαλκού τα επόμενα 18 χρόνια που εξορύξαμε τα τελευταία 10.000 χρόνια, δήλωσε ο δισεκατομμυριούχος Robert Friedland.

Η τιμή του τελευταίου βρισκόταν πάνω από τα 94 δολάρια η ουγκιά χθες το βράδυ έναντι 70,5 δολάρια που κόστιζε η αγορά του στις 31 Δεκεμβρίου του 2025. Μιλάμε για άνοδο 33% και πλέον μέσα στις πρώτες 20 μέρες του 2026. Μάλιστα, στη Σαγκάη της Κίνας,το ασήμι πιάνει ακόμη υψηλότερη τιμή. Πάνω από 105 δολάρια. 

Στις αγορές, τόσο μεγάλες διαφορές στη τιμή κλείνουν γρήγορα (άμεσα) λόγω της εξισορροποιητικής κερδοσκοπίας (arbitrage). Αγοράζουν οι ενδιαφερόμενοι εκεί που είναι φθηνότερο και το πουλάνε εκεί που το ίδιο μέταλλο είναι ακριβότερα δηλ. στη Σαγκάη, για να βγάλουν κέρδος.

Ρίχνοντας μια ματιά στη σειρά κατάταξης των χωρών, κάποιος διαπιστώνει μεγάλες διαφορές ανάλογα με τα κριτήρια. 

Όταν χρησιμοποιήθηκαν οι συναλλαγματικές ισοτιμίες της αγοράς για να υπολογιστεί το κατά κεφαλήν εισόδημα, οι πρώτες χώρες ήταν η Ελβετία και η Σιγκαπούρη, δηλαδή δύο χώρες με ισχυρά νομίσματα και μεγάλους χρηματοοικονομικούς κλάδους. Στην τρίτη θέση βρέθηκε η Νορβηγία και ακολούθησαν οι ΗΠΑ, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Κατάρ.

Όταν το κατά κεφαλήν εισόδημα αναπροσαρμόσθηκε για τις διαφορές στις τιμές, η Σιγκαπούρη κατέλαβε την πρώτη θέση, με το Βέλγιο, το Κατάρ, τη Νορβηγία και την Ελβετία  να ακολουθούν. ΗΠΑ και Ολλανδία καταλαμβάνουν την 7η και 8η θέση.

Η απάντηση είναι ότι η τοποθέτηση όλων των χρημάτων σε μετοχές θα έδινε την υψηλότερη ετησιοποιημένη απόδοση 10,1% από το 1928 μέχρι το 2025. Αν αφαιρεθεί ο πληθωρισμός, η πραγματική απόδοση είναι 7%. 

Από την άλλη πλευρά, οι μετοχές εμφανίζουν τη μεγαλύτερη μεταβλητότητα με 19,4% και τη μεγαλύτερη ετήσια αρνητική απόδοση με -65%, σύμφωνα με πίνακα που έδωσε στη δημοσιότητα ο Τσάρλι Μπιλέλο.  

Στον αντίποδα, τη χαμηλότερη ετησιοποιημένη απόδοση 3,3% που μεταφράζεται σε 0,3% σε πραγματικούς όρους έδωσαν τα μετρητά. Τα τελευταία είχαν επίσης τη χαμηλότερη μεταβλητότητα με 3% ενώ τη χειρότερη χρονιά τους πρόσφεραν μηδενική απόδοση.