Φοβού τα funds και δώρα φέροντα

Χώρες από την Κίνα έως τον Περσικό Κόλπο φροντίζουν να τοποθετούν μέρος των τεράστιων συναλλαγματικών κεφαλαίων τους σε sovereign wealth funds. Στόχος οι περισσότερο ριψοκίνδυνες, αλλά και με υψηλότερες αποδόσεις, επενδύσεις.

Δημοσιεύθηκε: 23 Ιουλίου 2007 - 11:51

Ισχυρά, ”πεινασμένα” και σύντομα κοντά σας στο πλησιέστερο κατάστημα της Sainsbury. Η πρόσφατη πρόταση εξαγοράς του βρετανικού ομίλου λιανικών πωλήσεων από την Delta Two, το επενδυτικό ”όχημα” του Κατάρ, αποτελεί μία ακόμη περίπτωση που αποδεικνύει την όλο και μεγαλύτερη ισχύ των sovereign wealth funds στις διεθνείς αγορές.

Διαθέτοντας τεράστια συναλλαγματικά αποθέματα, είτε από την έκρηξη των εσόδων από πετρέλαιο, είτε λόγω εντυπωσιακών εμπορικών πλεονασμάτων, είτε εξαιτίας της ”χειραγώγησης” του νομίσματός τους, αρκετές χώρες από την Κίνα έως τον Περσικό Κόλπο στρέφονται σε sovereign wealth funds, προκειμένου να τοποθετήσουν κεφάλαια σε περισσότερο ριψοκίνδυνες, αλλά με υψηλότερες αποδόσεις, επενδύσεις.

Η συνολική αξία των κεφαλαίων που αυτά διαχειρίζονται είναι εντυπωσιακή -σύμφωνα με στοιχεία της ING αυτή τη στιγμή διαθέτουν κεφάλαια υπό διαχείριση ύψους 2.000 δισ. δολαρίων, τα οποία αναμένεται ότι θα διαμορφωθούν μεταξύ 7.000 και 9.000 δισ. δολαρίων έως το 2015- και, ταυτόχρονα, θέτει μία νέα διάσταση στην υπάρχουσα ευαισθησία που αφορά στις διασυνοριακές εξαγορές buy-outs.

Η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Μέρκελ πρόσφατα ζήτησε τη δημιουργία ενός νέου ευρωπαϊκού συστήματος μέσω του οποίου θα εποπτεύονται οι εξαγορές που πραγματοποιούν τέτοιου είδους κεφάλαια, εκφράζοντας παράλληλα ανησυχίες σχετικά με τη μάλλον ομιχλώδη διάρθρωσή τους και την πιθανότητα να καταθέτουν προσφορές εξαγορών ωθούμενα από πολιτικά κίνητρα.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι η προσπάθεια δημιουργίας μηχανισμών σαν αυτόν που προτείνει η κ. Μέρκελ ενίοτε είναι κάλυψη διαθέσεων προστατευτισμού. Η κ. Μέρκελ, πάντως, φροντίζει να τονίζει ότι δεν έχει την πραγματική διάθεση να ενισχύσει τον προστατευτισμό, χωρίς όμως να αρνείται ότι δέχεται πιέσεις από μέλη της κυβέρνησής της να ακολουθήσει και μια τέτοια τακτική.

Φέρνει, όμως, ως παράδειγμα το υπάρχον σύστημα που ισχύει στις ΗΠΑ και μέσω του οποίου πέρυσι εμποδίστηκε η εξαγορά λιμανιών από την Dubai Ports World.

Πρακτικά, πάντως, τα περισσότερα funds δεν επιθυμούν να έρθουν σε σύγκρουση με τις κυβερνήσεις των κρατών στα οποία εξαγοράζουν εταιρίες και ως εκ τούτου φροντίζουν να ”προσπερνούν” κλάδους οι οποίοι χαρακτηρίζονται ”στρατηγικά ευαίσθητοι”.

Για παράδειγμα, η Κίνα επέλεξε να επενδύσει 3 δισ. δολάρια στην Blackstone, κίνηση που κανένας μέτοχος της εταιρίας δεν θεώρησε απειλητική.

Όμως, η ταχύτατη ανάπτυξη των sovereign wealth funds θέτει αρκετούς κινδύνους και όχι κατ’ ανάγκην συνδεδεμένους με την εθνική ασφάλεια.

Οι ανησυχίες αφορούν στην πιθανή ικανότητα αυτών των funds να επηρεάσουν τις τιμές αρκετών κλάδων και να οδηγήσουν σε νέο volatility τις αγορές. Παράλληλα, υπάρχουν υποψίες ότι στηρίζουν αρκετές χώρες ώστε να διατηρούν τις ισοτιμίες των νομισμάτων τους στο επιθυμητό επίπεδο.

Όλοι οι παραπάνω φόβοι μπορούν να σβήσουν εάν τα funds αποφασίσουν να γίνουν περισσότερο ξεκάθαρα: αυτή τη στιγμή ελάχιστα εξ αυτών δημοσιοποιούν την ακριβή σύνθεση του χαρτοφυλακίου τους ή την επενδυτική τους στρατηγική.

Μπορεί ανάλογες πολιτικές να ακολουθούν τόσο τα hedge funds όσο και τα private equity, όμως η διαφορά είναι ότι τα sovereign wealth funds διαθέτουν πολύ πιο ισχυρά κεφάλαια και ως εκ τούτου χρειάζονται μεγαλύτερη προσοχή.

Εάν η Ε.Ε. αποφασίσει να δημιουργήσει ένα εποπτικό σύστημα για τη συγκεκριμένη μορφή επενδυτικών κεφαλαίων, θα πρέπει να το πράξει με ιδιαίτερη προσοχή.

Το καλύτερο θα ήταν να αποφύγει να ενισχύσει τον κρατικό προστατευτισμό και ταυτόχρονα να δημιουργήσει τα κατάλληλα κίνητρα ώστε τα sovereign wealth funds να καταστούν περισσότερο ”ανοιχτά” σχετικά με τις μελλοντικές προθέσεις τους.

© The Financial Times Limited 2007. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation