Ενοποιημένη προσπάθεια για παγκόσμια ανάπτυξη

Αυτό το Σαββατοκύριακο ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, J. Snow, θα προεδρεύσει στη συνάντηση των υπουργών Οικονομικών και των διοικητών των κεντρικών τραπεζών της G7, όπου το πρώτο θέμα της ατζέντας θα είναι η παγκόσμια ανάπτυξη. Ο ίδιος επισημαίνει τα σημεία- κλειδιά, καθώς και τις εκτιμήσεις του για ΗΠΑ, Ιαπωνία, Ε.Ε.

Δημοσιεύθηκε: 24 Απριλίου 2004 - 16:04

του John Snow (*)

Αυτό το Σαββατοκύριακο, θα προεδρεύσω της συνάντησης των υπουργών Οικονομικών και των διοικητών των κεντρικών τραπεζών της G7 – εκπροσώπων από τις κορυφαίες βιομηχανικές οικονομίες του κόσμου.

Η παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη είναι το πρωταρχικό ζήτημα στην ατζέντα του διαλόγου –όπως άλλωστε και στις προηγούμενες συναντήσεις μας– και επιτέλους αρχίζουμε να βλέπουμε πρόοδο σε αυτόν τον τομέα.

Η παγκόσμια οικονομία δείχνει να ”παίρνει μπρος” καθώς ο ρυθμός ανάπτυξης επιταχύνεται σε αρκετές περιφέρειες. Οι ΗΠΑ είναι ο ξεκάθαρος ηγέτης της παγκόσμιας ανάπτυξης. Οι φορολογικές περικοπές του George W. Bush, οι οποίες εγκρίθηκαν από το Κογκρέσο, έχουν βοηθήσει.

Παρείχαν την απαραίτητη ώθηση για την ανάκαμψη της οικονομίας και πλέον ενθαρρύνουν τη συνέχιση της ανάπτυξης.

Οι αποδείξεις της επιτυχίας της προαναπτυξιακής οικονομικής πολιτικής του Προέδρου είναι άφθονες, γεγονός που δεν έχει ξεφύγει της προσοχής της παγκόσμιας οικονομικής κοινότητας.

Η ανάπτυξη των ΗΠΑ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2003 ανήλθε σε 6,2%, ποσοστό που αποτελεί τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης εδώ και 20 χρόνια. Την ίδια περίοδο, οι επιχειρηματικές επενδύσεις αυξήθηκαν κατά διψήφιο ποσοστό.

Η κατασκευαστική δραστηριότητα ενισχύεται. Η αύξηση της παραγωγικότητας παραμένει σε υψηλά επίπεδα, ενώ ο πληθωρισμός έχει περιορισθεί δραματικά. Την ίδια στιγμή, η οικονομία παράγει νέες θέσεις εργασίας και η ανεργία έχει μειωθεί.

Οι εταίροι μας στην G7 βλέπουν επίσης δείγματα ενίσχυσης της ανάπτυξης. Η ανάκαμψη της Ιαπωνίας συνεχίσθηκε το 2003, με εκπληκτικό ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας, κατά 6,4% το τέταρτο τρίμηνο, αν και η εγχώρια ζήτηση μόλις άρχισε να ανακάμπτει. Ακόμη και στην ηπειρωτική Ευρώπη, όπου η ανάκαμψη έχει ”μείνει πίσω”, υπάρχουν αρκετές θετικές ενδείξεις.

Ενώ η αμερικανική οικονομία ”δείχνει το δρόμο” της παγκόσμιας ανάπτυξης, λειτουργούμε ακόμη με ανεπιθύμητο δημοσιονομικό έλλειμμα. Αναγνωρίζουμε πως είναι πολύ μεγάλο και δεσμευόμαστε να το συρρικνώσουμε δραματικά, αλλά αυτοί που καταδεικνύουν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού μας ως απειλή για την παγκόσμια ευημερία, ακολουθούν λανθασμένο τρόπο σκέψης.

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε τη διαφορά μεταξύ των βραχυπρόθεσμων και των μακροπρόθεσμων ελλειμμάτων μας, ώστε να καταλάβουμε πως και τα δυο μπορούν να αντιμετωπισθούν και ότι υπάρχει απειλή για την παγκόσμια ευημερία μόνο αν δεν ληφθούν μέτρα.

Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο, το έλλειμμά μας είναι χαμηλό βάσει ιστορικών δεδομένων και μπορούμε να το διαχειρισθούμε. Ο προϋπολογισμός του Προέδρου κάνει λόγο για μείωση των βραχυπρόθεσμων ελλειμμάτων κατά το ήμισυ σε ορίζοντα πενταετίας, περιορίζοντάς το στη συνέχεια, σε επίπεδα χαμηλότερα του μέσου όρου της τελευταίας 30ετίας.

Η συνέχιση των προαναπτυξιακών πολιτικών, όπως οι φορολογικές ελαφρύνσεις, σε συνδυασμό με περιορισμό των κρατικών δαπανών, αποτελούν τα κλειδιά του σχεδίου περιορισμού του ελλείμματος.

Τα μακροπρόθεσμα ελλείμματα της αμερικανικής οικονομίας αποτελούν εντελώς διαφορετικό ζήτημα.

Τα μακροπρόθεσμα ελλείμματα των ΗΠΑ συνδέονται κατά πολύ με το συνταξιοδοτικό σύστημα και τις εταιρίες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Ως εκ τούτου, αντανακλούν τη δημογραφική πρόκληση, καθώς και την αρκετά σημαντική πρόκληση της αύξησης του κόστους περίθαλψης, δεδομένο που συχνά παραβλέπεται.

Ο περιορισμός του κόστους περίθαλψης είναι στην πραγματικότητα το βασικό κλειδί για μακροπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα, τόσο στον προϋπολογισμό ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, όσο και στον ομοσπονδιακό.

Οι ΗΠΑ έχουν ακόμη ένα έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών με τον υπόλοιπο κόσμο, γεγονός που σημαίνει ότι εισάγουμε περισσότερα και προσελκύουμε περισσότερα κεφάλαια από ό,τι στέλνουμε στο εξωτερικό.

Το έλλειμμα αυτό ανέρχεται στο 4% - 5% του Α.Ε.Π. τα τελευταία χρόνια και αντανακλά περισσότερο τα δυνατά σημεία της οικονομίας μας – υψηλή παραγωγικότητα, ισχυρή ανάπτυξη σε σχέση με την παγκόσμια ανάπτυξη και την σχετική ελκυστικότητα των επενδύσεων στην στιβαρή και δυναμική οικονομία που επιπλέον διαθέτει τις βαθύτερες κεφαλαιαγορές του κόσμου.

Έχει επέλθει το πλήρωμα του χρόνου για όλες τις κορυφαίες οικονομίες του κόσμου, να πραγματοποιήσουν αλλαγές που θα βοηθήσουν στην παραγωγή ισχυρότερης παγκόσμιας ανάπτυξης που μπορεί να διατηρηθεί και στο μέλλον.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, οι χώρες της G7 συμφώνησαν σε αυτή τη στοχοθεσία. Δεσμευθήκαμε να υλοποιήσουμε δομικές αλλαγές στις οικονομίες μας, στο πλαίσιο της λεγόμενης ”Αναπτυξιακής Ατζέντας”.

Η πρωτοβουλία αυτή επικεντρώνεται σε μεταρρυθμίσεις– όπως η μείωση του ποσοστού φορολόγησης, μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας και αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο– που θα ενισχύσουν την παραγωγικότητα και την απασχόληση, ενισχύοντας παράλληλα την οικονομική απόδοση σε μακροπρόθεσμο επίπεδο.

* Ο συγγραφέας του άρθρου είναι υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ

© The Financial Times Limited 2004. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation