Δείτε εδώ την ειδική έκδοση

Το νέο μεγάλο δίλημμα Μητσοτάκη

Με τους Ευρωπαίους εταίρους ή με τους Αμερικανούς συμμάχους; Στο πλευρό αρχών και αξιών ή της προάσπισης εθνικών συμφερόντων; Μία γεύση και μόνον των διλημμάτων προ των οποίων βρίσκεται ο Έλληνας πρωθυπουργός, ενόψει τόσο της έκτακτης συνόδου κορυφής της ΕΕ και του Νταβός, όσο κυριότερα της γεωπολιτικής συγκυρίας.

Το νέο μεγάλο δίλημμα Μητσοτάκη

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Το δίλημμα ενώπιον του οποίου βρίσκεται ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι ξεκάθαρο και είναι εθνικού χαρακτήρα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να επιλέξει πλευρά, στον βαθμό τουλάχιστον που αμφότερες αυτές οι πλευρές εμμείνουν έως τέλους στις σημερινές τους θέσεις. Πρόκειται, δε, για ένα δίλημμα lose – lose, καθώς όποια κι αν είναι η απόφασή του, η χώρα στέκει να χάσει πολλά.

Από τη μία πλευρά, αυτήν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τίθεται ένα ζήτημα θεμελιώδες. Αρχών και αξιών και αφορά στην βούληση και την αποφασιστικότητα της Ευρώπης να μην υποκύψει στον ξεκάθαρο εκβιασμό που της θέτει σήμερα ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, με αιχμή την υπόθεση της Γροιλανδίας αλλά που στην ουσία αφορά την αμαχητί παράδοση της ΕΕ ως γεωπολιτικής οντότητας στις διαθέσεις της υπερατλαντικής υπερδύναμης.

Αφορά, με άλλα λόγια, στην άνευ όρων “παράδοση” της κυριαρχίας της Γροιλανδίας, η οποία σήμερα ανήκει στην Δανία, ένα κράτος πλήρες μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, υπό την διττή απειλή των ΗΠΑ.

Ενός θηριώδους εμπορικού πολέμου, με την επιβολή υπέρογκων δασμών και παντελή αδιαφορία για την εμπορική συμφωνία που συνήφθη το προηγούμενο έτος μεταξύ ΗΠΑ και ΕΕ, την οποία ήδη “πάγωσε” το ευρωκοινοβούλιο, αλλά και της υπόρρητης απειλής χρήσης βίας, που ουδέποτε απέκλεισε ο κ. Τραμπ.

Πρόκειται, κατά την χθεσινή έκφραση του Γάλλου προέδρου Εμμ. Μακρόν για μία στάση “νταή” στην οποία η Ευρώπη δεν μπορεί να υποταχθεί.

Από την άλλη πλευρά, ο Έλληνας πρωθυπουργός καλείται να σταθμίσει την στάση της χώρας έναντι του κυριότερου συμμάχου της, των ΗΠΑ, σε μία συγκυρία κατά την οποία έχει επενδύσει πολιτικά αλλά και με κάθε άλλο τρόπο, ώστε να διασφαλίσει ότι αποτελεί τμήμα των σχεδιασμών αυτού του συμμάχου για την ευρύτερη περιοχή.

Η Ελλάδα έχει κάνει μία τερατώδη στροφή στο ενεργειακό τοπίο, εγκαταλείποντας την ταχύτητα με την οποία προωθούσε την λεγόμενη “πράσινη μετάβαση” και επενδύοντας στον κάθετο άξονα για την μεταφορά υδρογονανθράκων και την ενεργειακή απαγκίστρωση της Ευρώπης από τα ρωσικά καύσιμα.

Ταυτόχρονα, προτάσσει αυτόν τον ρόλο, του “χρήσιμου συμμάχου”, τόσο ενεργειακά όσο και στρατιωτικά, ώστε να εξασφαλίσει την υποστήριξη της Ουάσινγκτον στα εθνικά της θέματα έναντι του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Η Ελλάδα δεν “ποντάρει” στις ΗΠΑ μόνον για κορυφαίες αμυντικές προμήθειες, όπως τα αεροσκάφη F35 και άλλο στρατιωτικό εξοπλισμό, όσο κυριότερα μέσω της εκτενούς αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στα εδάφη της, από την Αλεξανδρούπολη έως τη Σούδα, που θέτει προ αναχώματος και πάντως προ διλημμάτων, την γείτονα Τουρκία και τις ορέξεις της έναντι της χώρας μας.

Υπ’ αυτό το πρίσμα, το νέο δίλημμα προ του οποίου βρίσκεται ο κ. Μητσοτάκης, είναι κάτι περισσότερο από ξεκάθαρο. Συμπαρατάσσεται σε ένα ζήτημα αρχών και αξιών με τους κοινοτικούς του εταίρους, από όπου αν μη τι άλλο η Ελλάδα αντλεί σημαντικά οικονομικά οφέλη εδώ και δεκαετίες ή με την υπερδύναμη που θεωρεί ως ανάχωμα στην τουρκική επεκτατικότητα αλλά και ως βατήρα για την ενεργειακή πρόοδό της;

Ευλόγως, τίποτε δεν έχει ακόμη κριθεί, παρά την ρητορική που αναπτύσσεται εκ μέρους όλων των πλευρών, κάτι που κατέστησε σαφές χθες και ο ίδιος κατά την συνάντησή του με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κ. Τασούλα. «Το 2026 μπήκε με πρωτοφανείς διεθνείς γεωπολιτικές και γεωοικονομικές προκλήσεις. Αμφισβητούνται βασικές σταθερές στις οποίες οικοδομήθηκε η μεταπολεμική ειρήνη και ευημερία» σημείωσε χαρακτηριστικά απευθυνόμενος προς τον κ.Τασούλα.

Θα παραμείνει αμετακίνητη στην προάσπιση της κυριαρχίας της Γροιλανδίας η ΕΕ και θα κλιμακώσει την στάση της έναντι των ΗΠΑ επιδιδόμενη σε έναν εμπορικό πόλεμο; Αντίστοιχα, θα επιμείνει στην πολιτική της επιβολής δασμών ο Τράμπ ή και θα κλιμακώσει αυτήν του τη στάση;

Η χρονική συγκυρία, δε, κατά την οποία καλείται η Ελλάδα να λάβει θέση έναντι όλων αυτών των καινοφανών και συνάμα ραγδαίων εξελίξεων, είναι ιδιαίτερα “φορτισμένη”, υπό το φως και των επικείμενων επαφών της με την γείτονα. Ο δε πολιτικός της κόσμος παραμένει διαιρεμένος όσο ποτέ…

Όπως έλεγε κάποτε και μία ψυχή. “Καληνύχτα και καλή μας τύχη”.


Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.

ΣΧΟΛΙΑ ΧΡΗΣΤΩΝ

blog comments powered by Disqus
v
Απόρρητο