Οι εκλογές και το… χάος

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Κατά τους θιασώτες του Μεγάρου Μαξίμου, το δίλημμα των εκλογών είναι “Μητσοτάκης ή χάος”. Κατά τον κ. Α. Σαμαρά «το χάος είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης...».

Στη συζήτηση, η οποία προφανώς βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, εισήλθε χθες και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Π. Μαρινάκης: «Δεν νομίζω ότι υπάρχει λογικός άνθρωπος που πιστεύει ότι η Ελλάδα το 2026 παραπέμπει σε χάος», εκτίμησε, σχολιάζοντας τα λεγόμενα του πρώην πρωθυπουργού, πλην διαγραφέντος από τη ΝΔ με απόφαση Μητσοτάκη, Α. Σαμαρά.

Παρέθεσε δε ο φίλτατος κ.Μαρινάκης σειρά επιτευγμάτων προς επίρρωση των εκτιμήσεών του.

Η Ελλάδα εμφανίζει την χαμηλότερη ανεργία των τελευταίων 17 ετών, υπήρξε μείωση των φόρων, κατέστη η ενεργειακή πύλη της Ευρώπης, αλλά και η χώρα της οποίας ο υπουργός Οικονομικών είναι πρόεδρος του Eurogroup καθώς και σειρά άλλων τινών, με στόχο να καταδείξει ότι η Ελλάδα απέχει από το… χάος και εντέλει δεν ταυτίζεται με αυτό.

Χρήσιμες επισημάνσεις, δίχως άλλο, οι οποίες ίσως απαντούν στις αιτιάσεις Σαμαρά, προσπερνούν όμως, το αρχικό ερώτημα: “Μητσοτάκης ή χάος;”.

Την απάντηση, ευλόγως, καλείται να δώσει το ελληνικό εκλογικό σώμα, όταν και όποτε κληθεί, εντός των νομίμων διοριών, να καταθέσει την ψήφο του στην κάλπη των βουλευτικών εκλογών. Εκεί όπου θα κληθεί να σταθμίσει την βαρύτητα του προγραμματικού λόγου ενός εκάστου κόμματος αλλά και των πεπραγμένων της κυβέρνησης.

Διότι, όντως, ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο στην περίπτωση Μητσοτάκη, όμως μέλλει να προσδιοριστεί αυτό το καλύτερο, στην βάση της πειστικότητας των προτάσεών της λοιπής ομήγυρης. Από αυτές, δε, μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει πολλές, όσο κι αν απέχουμε από τις εκλογές.

Αντίθετα, τα πεπραγμένα αλλά και οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης, αναγκαστικά βρίσκονται ενώπιόν μας. Ίσως αναρωτηθείτε κατά πόσον αρκούν τα εξοπλιστικά, οι συμφωνίες περί ΑΟΖ με Αίγυπτο και Ιταλία, η επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο, ο – μερικός – θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός, ώστε να αντισταθμίσουν τις υποκλοπές, τους χειρισμούς περί τα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όμως η αξία της όποιας απάντησης να είναι μόνον ρητορική. Και πάλι η απάντηση θα δοθεί δια της κάλπης.

Εκεί όπου θα κριθεί ποιον εκτιμά ως το… χάος, ο ελληνικός λαός ή ακριβέστερα, το εκλογικό σώμα της χώρας.

Διότι από αυτήν την εκτίμηση ενδέχεται να κριθεί εάν ο φίλτατος Κυριάκος Μητσοτάκης θα κληθεί να κυβερνήσει αυτοδύναμα ή με βοήθεια από το... χάος. Διότι εάν ταυτίσουμε το σύνολο της αντιπολίτευσης με το χάος, ελέω απουσίας ή πειστικότητας προτάσεων, τότε ενδέχεται η κάλπη να μας θέσει προ εκπλήξεων, οι οποίες με τη σειρά τους δύνανται όντως να οδηγήσουν στο χάος.

Διότι χάος θα υπάρξει και βεβαίως διακινδύνευση της όποιας προόδου έχει κάνει έως τώρα η χώρα μας, εάν υπάρξει απουσία κυβερνητικής σταθερότητας. Εάν υπάρξει αδυναμία συνεννόησης μεταξύ των κυριοτέρων, από πλευράς απήχησης στο εκλογικό σώμα, πολιτικών κομμάτων και αδυναμία σχηματισμού κυβερνητικής πλειοψηφίας στην Βουλή. Εκεί να δείτε πανηγύρια!

Έτσι, λοιπόν, φίλτατοι, το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών είναι η κυβερνησιμότητα του τόπου μας και σε αυτό το ζητούμενο την απάντηση θα δώσει τόσο το εκλογικό σώμα, όσο και οι ίδιοι οι πολιτικοί. Διότι εμμονή στην υπόθεση της αυτοδυναμίας και σερί επαναληπτικών εκλογών για την εξασφάλισή της, ίσως μας οδηγήσει σε αντίθετα αποτελέσματα.

Εκτός, και εάν στην πορεία... αλλάξουν οι σημερινοί πρωταγωνιστές.