Τα δυο όχι που βαρύνουν στις εκλογές

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Σε μία εποχή κατά την οποία το έλλειμμα εμπιστοσύνης προς τις “παραδοσιακές” πολιτικές δυνάμεις αλλά και τους θεσμούς, είναι σαφέστερο παρά ποτέ και σημαντική μερίδα των πολιτών στρέφεται προς αντισυστημικά ή ακόμη και υπό δημιουργία κόμματα, η συνταγματική αναθεώρηση ελπίζετο ότι θα προσέφερε έναν, ενδεχομένως, ιδανικό βατήρα ανάκτησης αυτής της χαμένης εμπιστοσύνης.

Φρούδες ελπίδες. Όλες οι ενδείξεις κατατείνουν στην εξαρχής ορατή εκτίμηση ότι κύριος ή εντέλει βασικός στόχος αυτής της προσπάθειας είναι το άμεσο κομματικό όφελος για την κυβερνώσα παράταξη. Η συνέντευξη που παραχώρησε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, προ εβδομάδος στον Σκάι και τον Αλέξη Παπαχελά, υπήρξε ως προς αυτό αποκαλυπτική.

Τόσο το περιεχόμενο των άρθρων που θα προταθούν προς αναθεώρηση, τα οποία εκτιμάται ότι θα διχάσουν την αξιωματική αντιπολίτευση, όπως αυτό περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, όσο και η στάση που θα τηρήσει η ΝΔ σε περίπτωση που δεν κατακτήσει την αυτοδυναμία στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, -καθώς ο πρωθυπουργός άφησε ανοικτό το παράθυρο της συγκυβέρνησης, κάνοντας λόγο για τήρηση των σχετικών συνταγματικών προβλέψεων- δείχνουν τον κύριο στόχο της προσπάθειας: Την πρόκληση εκλογικής ζημίας στην αξιωματική αντιπολίτευση.

Με άλλα λόγια, αν και η ανάγκη να αναθεωρηθούν κρίσιμα άρθρα του Συντάγματος, όπως το περί ευθύνης υπουργών και του τρόπου ορισμού της ηγεσίας της δικαιοσύνης, είναι πρόδηλη, η κυβέρνηση επιχειρεί διαμέσου της διαδικασίας της συνταγματικής αναθεώρησης να εξωθήσει την αξιωματική αντιπολίτευση σε ένα διπλό “όχι”, προτάσσοντας αφενός άρθρα τα οποία είτε θα την διχάσουν, είτε θα συναντήσουν την άρνησή της.

Ταυτόχρονα, αφήνοντας πλέον ανοικτό το ενδεχόμενο αναζήτησης κυβερνητικού εταίρου, σε περίπτωση νίκης της δίχως αυτοδυναμία, εξωθεί το ΠΑΣΟΚ να καταστήσει εκ των προτέρων δημόσια την άρνησή του σε ενδεχόμενη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, όπως και ο φίλτατος Δήμαρχος Αθηναίων, Χ. Δούκας, εξάλλου, για εντελώς διαφορετικούς λόγους.

Οι βασικές αλλαγές του Συντάγματος που προωθεί η κυβέρνηση θα αφορούν, κατά πάσα βεβαιότητα, πέραν των άρθρων 86 περί ευθύνης υπουργών, 16 περί μη κρατικών πανεπιστημίων και 90 περί ηγεσίας της δικαιοσύνης, και τα άρθρα 103 σχετικά με τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, 30 περί της θητείας του Προέδρου της Δημοκρατίας και 24 που αφορά στην προστασία του περιβάλλοντος, δηλαδή άρθρα που είναι ιδιαίτερα πιθανόν να προκαλέσουν εσωκομματική διάσταση απόψεων στο ΠΑΣΟΚ και ενδεχομένως να συνοδευτούν από άρνηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να τα υπερψηφίσει. Εξέλιξη η οποία, εκτιμάται από το Μ. Μαξίμου ότι θα “κοστίσει” πολιτικά στο ΠΑΣΟΚ.

Πρόκειται για μία κατάσταση την οποία σαφώς περιγράφει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, με άρθρο του χθες στην Καθημερινή υπό τον τίτλο, “Η παγίδα του αναθεωρητικού λαϊκισμού”, στο οποίο, μεταξύ άλλων σημειώνει: «Η αναθεώρηση δεν είναι πολιτικό παίγνιο για τη δημιουργία δήθεν μεταρρυθμιστικών εντυπώσεων ή για την άσκηση λαϊκίστικης δημαγωγίας μέσω της υποβολής αναθεωρητικών προτάσεων χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, προκειμένου να δοκιμαστούν τα ανακλαστικά της αντιπολίτευσης και να κατηγορηθεί ότι δεν «συναινεί»….».

Υπό το φως όλων αυτών, πριν καν εκκινήσει η προσπάθεια ανάκτησης της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος από τον πολιτικό κόσμο της χώρας, διαμέσου της συνταγματικής αναθεώρησης, ήδη φαίνεται να οδηγείται σε ναυάγιο.

Η ζημία όμως θα αφορά άπαντες. Πολίτες και πολιτικά κόμματα. Τουλάχιστον τα... “παραδοσιακά”.