Για να βγει η Ελλάδα από το τρίτο μνημόνιο, έως τον Αύγουστο, θα πρέπει να έχει ικανοποιήσει κάποιες προϋποθέσεις. Στην κορυφή όλων βρίσκεται η ολοκλήρωση της 4ης αξιολόγησης του τρέχοντος προγράμματος και έπονται όλα τα άλλα, π.χ. η ελάφρυνση του χρέους και η μεταμνημονιακή εποπτεία.

Αυτό εξηγεί την σπουδή των Ευρωπαίων δανειστών να εκπληρωθούν σχεδόν όλα τα προαπαιτούμενα το συντομότερο δυνατόν, ώστε να δρομολογηθούν τα επόμενα βήματα. Αρχής γενομένης από τα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου και ίσως αργότερα.

Πέντε επενδυτικά σχήματα εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την απόκτηση πλειοψηφικού πακέτου 50,1% των Ελληνικών Πετρελαίων, ανακοίνωσε χθες το ΤΑΙΠΕΔ.

Φυσικά, θα πρέπει να περιμένουμε για το τελικό αποτέλεσμα του διαγωνισμού, πριν βγάλουμε οριστικά συμπεράσματα.

Ομως, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Δεν θα είχαμε φθάσει πιθανόν σ' αυτό το σημείο, αν μερικά χρόνια πριν δεν είχε συμβεί κάτι που απέβη σωτήριο για τα ΕΛΠΕ.

Αναφερόμαστε στο εμπάργκο που επιβλήθηκε στο Ιράν απο την ΕΕ το 2011.

Τα EΛΠE είχαν ήδη υλοποιήσει ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας, που τους επέτρεπε να επεξεργάζονται κι άλλες ποιότητες πετρελαίου (βαρύτερο) και να βγάζουν περισσότερα παράγωγα, π.χ. jetoil. Ομως, η εταιρεία είχε φορτωθεί περισσότερα δάνεια.

Τα γεγονότα με τη Folli Follie (FF) έφεραν τον Ομιλο της Fosun στο προσκήνιο. Ως γνωστόν, ο κινεζικός όμιλος αύξησε το ποσοστό του στην FF στο 15% του μετοχικού κεφαλαίου, μετά την αναφορά του hedge fund QCM για την ελληνική εταιρεία, από 13% περίπου προηγουμένως. Νωρίτερα, είχε γνωστοποιήσει στην ελληνική εταιρεία ότι μετέφερε το 10% περίπου στη θυγατρική ασφαλιστική του στην Πορτογαλία.

Ως γνωστόν, η Fosun ενδιαφέρεται επίσης για την απόκτηση του πλειοψηφικού πακέτου της Εθνικής Ασφαλιστικής. Ατομα που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα δηλώνουν σε κατ' ιδίαν συζητήσεις τους ότι έχουν εντυπωσιασθεί από την ετοιμότητα, π.χ. σχέδια, της Fosun.

Η πλειοψηφία των επιχειρήσεων αναζητά κονδύλια για να κάνει επενδύσεις και να ενισχύσει τον κύκλο εργασιών και την κερδοφορία. Μια τέτοια πηγή χρημάτων είναι τα κοινοτικά κονδύλια που χρηματοδοτούν δράσεις του ΕΣΠΑ.

Θα περίμενε λοιπόν κανείς να μην υπάρχουν ελληνικές εταιρείες που δεν θέλουν να μπουν στη διαδικασία. Κι όμως υπάρχουν. Οι λόγοι που επικαλούνται στελέχη τους είναι ότι δεν ξέρουν πότε θα πάρουν τα χρήματα του ΕΣΠΑ λόγω μεγάλων καθυστερήσεων και αν θα τα πάρουν στο τέλος. Κοινώς, δεν υπάρχει ξεκάθαρο πρόγραμμα καταβολής των δαπανών.

Η  χρηματοοικονομική κρίση διεθνώς και η κρίση χρέους στην περιφέρεια της ευρωζώνης αναβίωσε τα σενάρια για διάσπαση πριν από λίγα χρόνια. Αποκορύφωμα ήταν η πρόταση του πρώην Γερμανού υπουργού Οικονομικών κ. Σόιμπλε στον Ελληνα ομόλογό του κ. Βενιζέλο, σε άτυπο Eurogroup στην Πολωνία το φθινόπωρο του 2011.

Ακολούθησαν κι άλλα επεισόδια, με την Ελλάδα και την Ιταλία στο επίκεντρο. Τώρα, η Ελλάδα εμφανίζεται έτοιμη να βγει από το τρίτο πρόγραμμα με τις ευλογίες των εταίρων της. Όμως, η νέα κυβέρνηση στην Ιταλία και οι απαιτήσεις της έχουν αναζωπυρώσει τις σχετικές αναφορές στον διεθνή Τύπο, αν και σε χαμηλότερη συχνότητα και ένταση σε σχέση με το παρελθόν.