Δέκα θέσεις χαμηλότερα έπεσε η Ελλάδα στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας το 2008, καταλαμβάνοντας την 52η θέση μεταξύ 57 χωρών, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας, που παρουσίασε ο ΣΒΒΕ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του International Institute for Management Development (IMD), κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους 2008 η Ελλάδα κατέλαβε την 52η θέση στην Παγκόσμια Κατάταξη Ανταγωνιστικότητας μεταξύ των 57 χωρών που μελετώνται από το διεθνές ινστιτούτο, σημειώνοντας πτώση κατά δέκα θέσεις σε σχέση με την περυσινή κατάταξη.

Συμπληρωματικά αναφέρουμε ότι οι χώρες που κατέχουν τις τρεις κορυφαίες θέσεις σε όρους ανταγωνιστικότητας παγκοσμίως για το 2009 εξακολουθούν για ακόμη μία χρονιά να είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, το Χονγκ – Κονγκ και η Σιγκαπούρη.

Η κορυφαία δεκάδα των πλέον ανταγωνιστικών οικονομιών στον κόσμο συμπληρώνεται με τις ακόλουθες χώρες κατά σειρά: (από την 4η έως τη 10η θέση): Ελβετία, Δανία, Σουηδία, Αυστραλία, Καναδάς, Φινλανδία και Ολλανδία.

Στις επιμέρους κατηγορίες δεικτών η κατάταξη της Ελλάδας το 2009 σε σχέση με το 2008 είναι η ακόλουθη:

1. Στον τομέα της «Οικονομικής Αποδοτικότητας» η χώρα μας απώλεσε τέσσερις (4) θέσεις και από την 48η το 2008, βρίσκεται πλέον στην 52η.

2. Στον τομέα της «Κυβερνητικής Αποτελεσματικότητας» η Ελλάδα απώλεσε επτά (7) θέσεις και από την 46η το 2008, βρίσκεται πλέον στην 53η το 2009.

3. Στον τομέα της «Επιχειρηματικής Αποτελεσματικότητας» η χώρα μας απώλεσε επτά (7) θέσεις και από την 42η το 2008 βρίσκεται πλέον στην 49η για το 2009.

4. Στον τομέα των «Υποδομών», η Ελλάδα παραμένει τη διετία 2008 – 2009 στην 35η θέση της διεθνούς κατάταξης.

Οπως αναφέρεται στην σχετική ανακοίνωση του ΣΒΒΕ, με βάση τα ευρήματα της Παγκόσμιας Επετηρίδας Ανταγωνιστικότητας ξεχωρίζουν και παρουσιάζονται ορισμένες από τις σημαντικότερες υποχωρήσεις της Ελλάδας σε όρους διεθνούς ανταγωνιστικότητας για το 2008.

Αυτές είναι οι:

1. Αποτελεσματική εφαρμογή μεταρρυθμιστικού προγράμματος της κυβέρνησης

2. Πληθωρισμός (μέσος ετήσιος)

3. Οι επιχειρήσεις δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε πιστώσεις

4. Αδυναμία της κυβερνητικής πολιτικής να προσαρμοστεί στις τρέχουσες οικονομικές προκλήσεις

5. Έλλειμμα Κρατικού Προϋπολογισμού (ως % του ΑΕΠ)

6. Διαφάνεια

7. Κόστος Κεφαλαίου

8. Ευκολία Πρόσβασης σε Venture Capital

9. Η διαχείριση των δημόσιων οικονομικών δεν θα βελτιωθεί τα επόμενα δύο χρόνια

Σχολιάζοντας τα φετινά αποτελέσματα ο Πρόεδρος του ΣΒΒΕ επισήμανε ότι αποτυπώνουν με ρεαλισμό την πραγματική εικόνα της Ελληνικής Οικονομίας. Ο κ. Πέντζος τόνισε ιδιαίτερα το γεγονός ότι τα αποτελέσματα αυτά προέκυψαν από την εφαρμογή του εσωστρεφούς μοντέλου της οικονομίας μας, το οποίο στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στην κατανάλωση, ενώ οι εξαγωγές μας αποτελούν ένα πολύ μικρό ποσοστό του παραγόμενου ΑΕΠ.

Έτσι, η διαχρονικά χαμηλή ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας δρα ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στης χώρας. Τα προσκόμματα στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, εντοπίζονται στους ακόλουθους τομείς:

1. Στη δημοσιονομική κατάσταση της χώρας,
2. Στη γενικότερη λειτουργία του κράτους, το οποίο, σε καθημερινή μάλιστα βάση, δεν διευκολύνει την ανάπτυξη της επιχειρηματικής δραστηριότητα στη χώρα και παρέχει κατά κοινή ομολογία χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες στους πολίτες,
3. Στην ατέλειωτη γραφειοκρατία και στη γενικότερη αναξιοπιστία του δημόσιου τομέα με την ύπαρξη εκτεταμένης διαφθοράς,
4. Στην αγορά εργασίας και τη διαχρονική ύπαρξη δομικής ανεργίας,
5. Στη στρεβλή λειτουργία του ανταγωνισμού, ο οποίος αποτελεί μέγιστο πρόσκομμα για τις εγχώριες μικρομεσαίες επιχειρήσεις,
6. Στην απουσία σύνδεσης του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας,
7. Στη χαμηλή δαπάνη για έρευνα και ανάπτυξη, τόσο στον επιχειρηματικό όσο και στο δημόσιο τομέα, με αποτέλεσμα την πολύ περιορισμένη ενσωμάτωση νέας γνώσης στο παραγωγικό σύστημα, και
8. Στην εκτεταμένη παραοικονομία, που συνιστά το μεγαλύτερο μέρος του αθέμιτου ανταγωνισμού για όλες τις επιχειρήσεις.

Για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χώρας ο Πρόεδρος του ΣΒΒΕ πρότεινε την ακόλουθη δέσμη μέτρων:

Α] Μέτρα μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα:

1. Ουσιαστική άσκηση βιομηχανικής πολιτικής, ούτως ώστε να επανέλθει η βιομηχανία στο επίκεντρο της αναπτυξιακής διαδικασίας. Η Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας (ΓΓΒ) θα πρέπει να αλλάξει προσανατολισμό. Αντί να διαχειρίζεται προγράμματα χρηματοδότησης θα πρέπει να επανακτήσει το ρόλο της άσκησης βιομηχανικής πολιτικής. Προτείνουμε την άσκηση (έμμεσης) κλαδικής πολιτικής – ενίσχυσης των δυναμικών και εφόσον αποδεικνύεται βιωσιμότητα των ευπαθών κλάδων της μεταποίησης (π.χ. αγροτικά προϊόντα), με ταυτόχρονη ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων περιοχών και περιφερειών της χώρας, κατ΄αντιστοιχία με πολιτικές που ακολούθησαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

2. Το κράτος θα πρέπει να είναι συνεπές στις υποχρεώσεις του με τις επιχειρήσεις. Σήμερα η ρευστότητα των επιχειρήσεων μειώνεται δραματικά όχι μόνο από την περιοριστική τακτική των τραπεζών απέναντί τους αλλά και από την ασυνέπεια του κράτους να καταβάλει τις βεβαιωμένες οφειλές του προς αυτές.
 
3. Το κράτος θα πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα συμψηφισμού των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων από ΦΠΑ, ΙΚΑ κλπ με τις βεβαιωμένες οφειλές του δημοσίου προς αυτές,

4. Αποτελεσματικότερη λειτουργία του επενδυτικού νόμου, με την άρση των καθυστερήσεων στην αξιολόγηση των προτάσεων και στην εκταμίευση των εγκεκριμένων κονδυλίων. Για τη μείωση της γραφειοκρατίας που αφορά τις επενδύσεις προτείνουμε της χρήση συστημάτων ηλεκτρονικής διακυβέρνησης,

5. Δημιουργία ειδικών προγραμμάτων ενίσχυσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων, σε δυναμικούς κλάδους της οικονομίας (δομικά υλικά, τρόφιμα και ποτά, επώνυμα προϊόντα)

6. Τη θεσμοθέτηση προγράμματος τύπου ΤΕΜΠΜΕ που θα ενισχύει αποκλειστικά τη μεταποίηση και θα ισχύει για όλες τις επιχειρήσεις ανεξάρτητα από το μέγεθός τους,

7. Τη δημιουργία αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου ελέγχου της αγοράς και την πάταξη του αθέμιτου ανταγωνισμού,

8. Την υποχρεωτική χρήση προδιαγραφών υλικών και προϊόντων που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή δημοσίων έργων. Τα χρησιμοποιούμενα υλικά θα πρέπει να διαθέτουν συγκεκριμένες προδιαγραφές οι οποίες θα ελέγχονται από τις αναθέτουσες αρχές,

9. Την αναμόρφωση της νομοθεσίας που αφορά τις βιομηχανικές άδειες, και,

10. Την κατάργηση ή την τροποποίηση του καθεστώτος των υποχρεωτικών δημοσιεύσεων στον τύπο για ανώνυμες εταιρείες που δεν είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο.

Β] Μέτρα μακροπρόθεσμου χαρακτήρα:

1. Θεωρούμε ότι αναγκαία προϋπόθεση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της Ελληνικής Οικονομίας είναι η καθολική επαναξιολόγηση της λειτουργίας του κράτους, με στόχο τη δημιουργία σύγχρονων δομών που θ΄ ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας και οικονομίας,

2. Το μετασχηματισμό του εκπαιδευτικού συστήματος για την παραγωγή αποφοίτων που θα μπορούν άμεσα να εργασθούν στις ελληνικές επιχειρήσεις, και ειδικά σε όσες είναι διεθνοποιημένες,

3. Τη βελτίωση και ολοκλήρωση υλικών και άϋλων υποδομών που συνδέονται άμεσα με την επιχειρηματικότητα,

4. Τη μεταρρύθμιση της λειτουργίας του δημοσιονομικού συστήματος της χώρας, το οποίο θα επιδιώκει τον περιορισμό των δαπανών, τη μείωση της γραφειοκρατίας και την καταπολέμηση της διαφθοράς, και,

5. Την ουσιαστική άσκηση περιφερειακής πολιτικής. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι περιφερειακές ανισότητες διευρύνονται, και μεγαλώνει διαρκώς η αναπτυξιακή απόσταση από το κέντρο. Η άσκηση περιφερειακής πολιτικής θα αμβλύνει τις υπάρχουσες ανισότητες και θα συμβάλλει στην ανάπτυξη της χώρας.

Τέλος ο κ. Πέντζος τόνισε ότι οι επιχειρήσεις θα πρέπει να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για τη βελτίωση της παραγωγικότητάς τους και την πραγματοποίηση επενδύσεων που θα τους επιτρέψουν να αυξήσουν την εξωστρέφειά τους. Από τώρα και στο εξής η ανάπτυξη της Ελλάδας θα πρέπει να στηριχθεί στη δυναμικότητα της Ελληνικής Οικονομίας η οποία μπορεί να προέλθει μόνο μέσα από την παραγωγή διεθνώς ανταγωνιστικών προϊόντων. Κατά συνέπεια αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα η διαμόρφωση ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος ειδικά για την παραγωγική βάση της χώρας.