Την αγωνία και απόγνωση των μελών του Συνδέσμου Τεχνικών Εταιριών Ανώτερων Τάξεων (ΣΤΕΑΤ) για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κατασκευαστικός κλάδος, εκφράζει η Γενική Συνέλευση του ΣΤΕΑΤ σε σχετική ανακοίνωσή της.

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει, οι τεχνικές εταιρίες στο σύνολό τους διέρχονται σήμερα τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία τους. Ειδικότερα, οι τζίροι όλων των εταιριών μειώνονται δραματικά, επιχειρήσεις κλείνουν η μία πίσω από την άλλη και η ανεργία στον κλάδο καλπάζει, με τους ανέργους να φθάνουν σύντομα τις 100.000.

Σύμφωνα με το ΣΤΕΑΤ, η επανεμφάνιση των μεγάλων εκπτώσεων είναι γεγονός με αρνητικές συνέπειες για τα ίδια τα έργα και ορατό τον κίνδυνο επιστροφής στις εμπλοκές άλλων εποχών. Τα μέτρα αποτρεπτικού και κατασταλτικού χαρακτήρα όπως οι μικρές τιμές στα τιμολόγια, η αυστηρότητα στους αναδόχους και κυρίως οι κλιμακούμενες υψηλές εγγυητικές επιστολές, δεν μπορούν να αποδώσουν κάτω από τις συνθήκες άκρατου ανταγωνισμού που διαμορφώνεται λόγω της έλλειψης δουλειάς.

Ο ανταγωνισμός επηρεαζόμενος από το γενικότερο κλίμα οξύνεται ακόμη και στα μεγάλα έργα με δεδομένες τις μεγάλες καθυστερήσεις. Το μεγάλο ύψος των εγγυητικών επιστολών οδηγεί στην ανάδειξη των Τραπεζών στον κυρίαρχο παράγοντα στο σύστημα παραγωγής των δημοσίων έργων και στην δραματική επιβάρυνση των εταιριών από υπέρογκες προμήθειες.

Όπως σημειώνει η Γενική Συνέλευση του Συνδέσμου, τα προβλήματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με θεσμικές παρεμβάσεις στο σύνολο των παραμέτρων που επηρεάζουν την παραγωγή δημοσίων έργων, με επιβεβλημένη την αναζήτηση άλλων τρόπων θεσμικού και όχι κατασταλτικού χαρακτήρα για την αντιμετώπιση των μεγάλων εκπτώσεων.

Η αρνητική κατάσταση επιτείνεται από την μείωση των Δημοσίων Επενδύσεων που για το 2005 έφθασε το πρωτοφανές ποσοστό του 32%. Δευτερογενείς αρνητικές συνέπειες αυτής της πολιτικής, πρώτον η απώλεια κοινοτικών πόρων, αφού η κοινοτική χρηματοδότηση έχει σαν προϋπόθεση την καταβολή της εθνικής συμμετοχής που δεν καταβάλλεται και δεύτερον η απώλεια εσόδων από την μη είσπραξη του αναλογούντος Φ.Π.Α., που επιβαρύνει και πάλι το έλλειμμα.

Συγχρόνως η Κυβέρνηση συμπληρώνει αυτό το μέτρο με τις μη πληρωμές εργασιών που εκτελέστηκαν σε έργα παλιά και καινούργια, δημιουργώντας συνθήκες ασφυξίας στις κατασκευαστικές εταιρίες και στην ζωή χιλιάδων εργαζομένων στον κλάδο με ζοφερή την προοπτική για τα Χριστούγεννα που έρχονται.

Με τα δύο αυτά μέτρα επιδιώκεται από την Κυβέρνηση η ευκαιριακή μείωση του ελλείμματος δια της εμφανίσεως εικονικής πραγματικότητας ευημερούντων αριθμών που καλούνται να ευπρεπίσουν οι κατασκευαστικές εταιρίες στερούμενες το δικαίωμα στην δουλειά η μη πληρωνόμενες όταν υπάρχει δουλειά. Θλιβερή η κατάληξη για ένα κλάδο που από ”πυλώνας της ανάπτυξης” γίνεται εργώδης προσπάθεια να μετατραπεί δια της καταστροφής του σε σωσίβιο αριθμών που φτιασιδώνονται για να καλύψουν την αποτυχία επιλογών και πολιτικών.

Δεν είναι δυνατόν οι τεχνικές εταιρίες να αντιμετωπίσουν, κυρίως αυτές, τις συνέπειες της προς την Ευρωπαϊκή Ενωση πολιτικής της ”πτωχής πλην εντίμου Ελλάδος” που οδήγησε στις ασφυκτικές παρεμβάσεις. Δεν είναι δυνατόν να επιβιώσουν χωρίς να πληρώνονται. Δεν είναι δυνατόν το κράτος να είναι αναξιόπιστο και ανεύθυνο, καταχρώμενο της εμπιστοσύνης που του έδειξαν επιχειρήσεις αναλαμβάνοντας έργα και αρνούμενο να τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Δεν μπορεί το κράτος να επιφυλάσσει για τον εαυτό του τον ρόλο του κουτοπόνηρου που φεσώνει τους προμηθευτές του με αγοραία αντίληψη της θέσης του. Δεν μπορεί να μην σέβεται τον εαυτό του και να ζητά από τους πολίτες να το σέβονται. Η στάση πληρωμών από την πλευρά του θα οδηγήσει σε πρωτοφανείς αντιδράσεις από το σύνολο του κατασκευαστικού κλάδου.

Η εκρηκτική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι αποτέλεσμα και της συσσώρευσης των επιπτώσεων από σειρά πράξεων ή συνειδητών παραλείψεων της Πολιτείας που αποπνέουν απαξίωση, υποβάθμιση, περιθωριοποίηση ακόμη και διωγμό του κατασκευαστικού κλάδου, που με το 20% της συμμετοχής του στο ΑΕΠ στήριξε αποφασιστικά την ανάπτυξη της χώρας και ήταν ο βασικός συντελεστής της επιτυχίας των Ολυμπιακών Αγώνων.

Δημιουργείται η πεποίθηση ότι η κατεδάφιση του ”πυλώνα της ανάπτυξης” είναι πρώτης προτεραιότητας συνειδητή πολιτική επιλογή για δυσεξήγητους αυτοκαταστροφικούς λόγους στο όνομα της μεταφοράς του κέντρου βάρους της ανάπτυξης σε άλλους τομείς της οικονομίας.

Η κρίση όμως της οικονομίας δεν αντιμετωπίζεται με εξαφάνιση του κλάδου που δημιουργεί τις υποδομές, προϋπόθεση για την ανάπτυξη όλων των άλλων τομέων. Απαιτούνται μέτρα θεσμικά και οικονομικά τώρα.

Μέσα σε αυτά η αύξηση των Δημόσιων Επενδύσεων στον υπό ψήφιση προϋπολογισμό για έργα που έχει ανάγκη η χώρα και η πληρωμή των οφειλομένων από το κράτος, αποτελούν προϋπόθεση για να μη σταματήσει η ατμομηχανή της οικονομίας εντελώς.

Καταλήγοντας, η Γενική Συνέλευση του ΣΤΕΑΤ εκφράζει την υποστήριξή της στις κινητοποιήσεις όλων των εργοληπτικών οργανώσεων από τις 5 μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου για την αντιμετώπιση της μεγάλης κρίσης που μαστίζει τον κλάδο.