Θα μου επιτρέψετε να ξεκινήσω την τοποθέτησή μου με μια μικρή παράφραση του τίτλου της έκδοσής σας: «Το Δημογραφικό και Οικογένεια δεν είναι η μάχη της επόμενης γενιάς» αλλά είναι «η μάχη των επόμενων γενεών».
Κυριολεκτικά, αποτελεί ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας, που βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα, αφού τίθεται σε αμφισβήτηση η συνέχιση του ελληνικού έθνους.
Το ζήτημα, λοιπόν, είναι τι πρέπει να γίνει, ώστε να αποφευχθεί η δημογραφική αυτοκτονία στην πατρίδα μας.
Ποιες είναι οι λύσεις, που επιβάλλεται να ληφθούν από… χθες κιόλας, αφού ο χρόνος κυλάει αμείλικτα σε βάρος μας.
Συμπληρώνω σε αυτό το σημείο και κάτι ακόμη, ιδιαίτερα σημαντικό.
Οι αποφάσεις που θα παρθούν οφείλουν να είναι προϊόν συνολικό από το πολιτικό σύστημα της χώρας. Στο συγκεκριμένο θέμα δεν χωρούν κομματικές παρωπίδες και αντιπαραθέσεις.
Όλοι είμαστε Έλληνες και πιστεύω ότι αγαπάμε το ίδιο την πατρίδα μας.
Από την πρώτη μέρα που εκλέχθηκα πρόεδρος της Βουλής, στις επίσημες και μη συζητήσεις που είχα με διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, το δημογραφικό και οι δυσοίωνες διαστάσεις του για τη χώρα μας βρέθηκαν στο επίκεντρο.
Έτσι, στις 18 Φεβρουαρίου, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, το ελληνικό Κοινοβούλιο αποφάσισε και διοργανώθηκε στο Καπνεργοστάσιο μια ημερίδα με τίτλο «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ# Η_συνέχεια@ΚΑΠΝΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ».
Το ενδιαφέρον ήταν έντονο και ακούγοντας από εξειδικευμένους επιστήμονες έως ιερείς και μέλη πολύτεκνων οικογενειών, συνειδητοποίησα το ακριβές μέγεθος της «μαύρης τρύπας» του δημογραφικού προβλήματος.
Κατάλαβα πλήρως και γιατί:
- Η Ελλάδα γερνά,
- Οι γεννήσεις μειώνονται,
- Ο πληθυσμός μας συρρικνώνεται,
- Ολόκληρες περιοχές ερημώνουν,
- Σχολεία κλείνουν λόγω έλλειψης παιδιών.
Οι αριθμοί κυριολεκτικά «μιλούν». Σε πρόσφατη έρευνα, η Ελλάδα κατέγραψε ιστορικό χαμηλό στις γεννήσεις για το 2025. Μόλις 65.594, έναντι 68.467 το 2024!
Την ίδια στιγμή, χιλιάδες νέοι από τη χώρα μας αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, όχι επειδή δεν αγαπούν την πατρίδα τους αλλά επειδή νιώθουν ότι δεν μπορούν να χτίσουν τη ζωή που ονειρεύονται.
Συμπερασματικά, δηλαδή, ότι αν δεν επιχειρήσουμε την αντιστροφή της σημερινής κατάστασης, τις επόμενες σύντομες δεκαετίες η Ελλάδα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε μια νέα μορφή εθνικής χρεοκοπίας. Κάτι που θα αποτελεί συλλογική αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος.
Προσωπικά, θεωρώ ότι η «ρίζα» του προβλήματος για το δημογραφικό συνδέεται περισσότερο με την ποιότητα των θεσμών μας παρά αποκλειστικά με την οικονομία.
Οφείλεται στο ότι οι νέοι άνθρωποι δυσκολεύονται στο μέλλον τους, όταν δεν αισθάνονται ασφάλεια, σταθερότητα και δικαιοσύνη.
Γι’ αυτό και απαιτείται η δημιουργία ενός δικτύου συναισθηματικής, κοινωνικής, θεσμικής και οικονομικής ασφάλειας, που θα απαντά στις ανασφάλειες των νέων γενεών.
Και επειδή προτιμώ τις πράξεις από τα λόγια, το Κοινοβούλιο θα είναι παρών, όχι μόνο ως νομοθετικό σώμα αλλά ως πυλώνας σύνθεσης, προοπτικής και ευθύνης.
Η επανασύσταση της διακομματικής Επιτροπής για το δημογραφικό, καθώς η επίλυσή του δεν είναι λάφυρο κανενός κόμματος ή κυβέρνησης, αποτελεί εθνική ανάγκη.
Ο στόχος είναι η διαμόρφωση ενός σχεδίου που θα έχει συνέχεια, ρεαλισμό και ευρεία συναίνεση και θα προτάσσει πολιτικές ουσιαστικής στήριξης της οικογένειας, με κίνητρα για νέους γονείς και ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Γιατί κάθε παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα είναι μια πράξη ελπίδας και κάθε νέος που επιλέγει να μείνει ή να επιστρέψει, είναι μια ψήφος εμπιστοσύνης στη χώρα.
Επιβάλλεται, λοιπόν, το συγκεκριμένο στοίχημα να το κερδίσουμε όλοι μαζί. Διαφορετικά θα έχουμε υποστεί μια τόσο μεγάλη ήττα, που το κόστος της θα είναι καταστροφικό για την πατρίδα μας.
*Ο Νικήτας Κακλαμάνης είναι Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων