Ο Μητσοτάκης, ο Σαμαράς και η ουσία

Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Η κόντρα είναι παλιά και άριστα καταγεγραμμένη. Από την εποχή της πτώσης της κυβέρνησης του αειμνήστου Κων/νου Μητσοτάκη το 1993 και την δημιουργία της Πολιτικής Άνοιξης, μπορεί να έχει κυλήσει άφθονο νερό στο αυλάκι, όμως η αντιπαράθεση της οικογένειας Μητσοτάκη και του Αντώνη Σαμαρά καλά κρατεί, όπως κατέδειξε και το πρόσκαιρο της επιστροφής του στη Νέα Δημοκρατία.

Μας την θύμισε, εξάλλου, και η Ντόρα Μπακογιάννη, πρόσφατα, σε σχετική αναφορά της, μιλώντας για «...το γινάτι που βγάζει μάτι» αναφερόμενη στην αφωνία, έως χθες, του κ. Σαμαρά επί του ζητήματος της στήριξης που προσέφερε η Ελλάδα στην Κύπρο, παρά την κριτική που ο ίδιος έχει επανειλημμένως ασκήσει επί των χειρισμών της κυβέρνησης στα εθνικά.

Κάτι το οποίο αντιπαρήλθε ο ίδιος χθες, από του βήματος της Βουλής, επιφυλάσσοντας θετικές επισημάνσεις τόσο για την ελληνική αεροναυτική παρουσία στην Κύπρο, όσο και για την ανάπτυξη συστοιχιών Patriot στην Κάρπαθο και την συμφωνία με την Βουλγαρία, αποδίδοντας άρα τα αναλογούντα εύσημα στην κυβέρνηση.

Μέχρι εκεί, όμως. Διότι οτιδήποτε ακολούθησε εκ μέρους του πρώην πρωθυπουργού, από το ίδιο βήμα, μπορεί να ενταχθεί μόνον στο πλαίσιο οξύτατης κριτικής/επίθεσης του κατά της κυβέρνησης. Επρόκειτο δε για μία διττή επίθεση, η οποία απαντήθηκε μόνον κατά το ήμισυ, από την κυβέρνηση.

Για τα μεν εθνικά, δε, περί δυνητικής απώλειας εθνικής κυριαρχίας και περί της σύμβασης με την Chevron για τα κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης, τα οποία έχει μνημονεύσει και η στήλη, ο κ. Σαμαράς έλαβε απαντήσεις από τον παριστάμενο υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρο Παπασταύρου.

Για το σύνολο των λοιπών επισημάνσεών του όμως, οι οποίες αφορούσαν μία εφ’ όλης της ύλης επίθεση κατά της κυβέρνησης, υπήρξε πλήρης κυβερνητική αφωνία. Εν πολλοίς κατ’ αναλογία εκείνης που είχε αρχικώς επιδείξει ο κ. Σαμαράς σχετικά με τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης στην Κύπρο, κατά τα λεγόμενα της κ. Μπακογιάννη.

Κριτική η οποία συμπεριελάμβανε τις ανησυχίες του «...για την ακρίβεια και την αισχροκέρδεια. Για την διαφθορά, που καταγγέλλεται πια και με τη βούλα και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για τις υποκλοπές...», καθώς και «για τα πληρωμένα τρόλς, που εμένα δεν μπορούν να με ακουμπήσουν, αλλά που δηλητηριάζουν τη Δημοκρατία μας.

Για την κρίση στέγης και ενοικίων. Για το αγροτικό πρόβλημα και τη Μερκοσούρ. Για το δημογραφικό και την αποδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας. Για τους παράνομους μετανάστες και τις νέες ροές που θα φέρει ο Πόλεμος.

Για την διαρκή υποχώρηση της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας. Για την κοινωνία της κόπωσης και για τον πολύ τον κόσμο, που χάνει καθημερινά την αγοραστική του δύναμη». Δεν θα εκφράσω για όλα αυτά σήμερα τις ανησυχίες μου... Κι έτσι δεν θα στενοχωρηθεί ο κ. Πρωθυπουργός, ώστε να αρχίσει πάλι να μιλάει για «επαγγελματίες ανησυχούντες» και ‘πατριώτες του καναπέ’», είπε ο κ. Σαμαράς.

Πρόκειται δε για ζητήματα υπαρκτά που απασχολούν, κατά περίπτωση, κάθε νοικοκυριό, κάθε επαγγελματία, αγρότη ή μισθωτό και κάθε επιχείρηση σε αυτόν τον τόπο. Για όλα αυτά, υπήρξε σιγή από τα κυβερνητικά έδρανα.

Τούτου δοθέντος, όσα διαδραματίστηκαν χθες στην Βουλή δεν αφορούσαν απλά “την κόντρα Σαμαρά – Μητσοτάκη” αλλά μία αντιπαράθεση, πλέον, σε αμιγώς πολιτική βάση. Στοιχείο, αν μη τι άλλο ενδιαφέρον, στον δρόμο για τις εκλογές.

Θα πείτε ίσως ότι η συζήτηση είχε διαφορετικό αντικείμενο και θα συμφωνήσουμε. Δεν βρέθηκε, όμως, ούτε μία κουβέντα απάντησης; Ίσως, τούτο άπτεται των σιβυλλικών επισημάνσεων Σαμαρά ως προς τους λόγους για τους οποίους πρέπει να ανησυχεί ο πρωθυπουργός.

Δεν επεκτάθηκε, όμως, επ’ αυτού, ο ίδιος, οπότε σιγούμε και εμείς…