Lex: Η υπερθέρμανση της κινεζικής οικονομίας

Η ανακοίνωση των στοιχείων του ΑΕΠ, επανέφερε για μία ακόμα φορά στο προσκήνιο το αιώνιο ερώτημα: Μήπως η οικονομία της Κίνας υπερθερμαίνεται; Το βέβαιο είναι ότι το Πεκίνο θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνεχίσει τις προσπάθειες πιο ”σφιχτής” πολιτικής. Και, εάν η αμερικανική οικονομία επιβραδυνθεί αισθητά, ίσως να μην χρειαστεί να κάνει τίποτα παραπέρα.

Δημοσιεύθηκε: 20 Απριλίου 2007 - 14:23

Η ανακοίνωση των στοιχείων του ΑΕΠ, επανέφερε για μία ακόμα φορά στο προσκήνιο το αιώνιο ερώτημα: Μήπως η οικονομία της Κίνας υπερθερμαίνεται;

Η οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 11,1% σε ετήσια βάση το α’ τρίμηνο, ρυθμός ταχύτερος του αναμενομένου. Ο πληθωρισμός, στο 3,3%, υπερέβη τα επίπεδα στα οποία η Κεντρική Τράπεζα δηλώνει καθησυχασμένη.

Αυτές οι πληροφορίες ανακοινώθηκαν μετά το κλείσιμο των κινεζικών χρηματιστηριακών αγορών, ωστόσο αυτό δεν απέτρεψε τη δημιουργία πανικού, που οδήγησε τις εθνικές αγορές χαμηλότερα έως και 5%.

Αυτά τα ”καμπανάκια κινδύνου” ακούγονται με ακόμα μεγαλύτερη ένταση τώρα που η Κίνα είναι επίσημο μέλος της παγκόσμιας οικονομικής κοινότητας.

Το πιο ανησυχητικό είναι ο φόβος ότι η Κίνα, η οποία έχει βοηθήσει στη μείωση των παγκόσμιων τιμών, θα μπορούσε να αρχίσει να εξάγει πληθωρισμό. Αυτό μπορεί να αργεί ακόμα –η άνοδος των τιμών του Μαρτίου οφείλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στα τρόφιμα- ωστόσο οι πιέσεις αρχίζουν να αυξάνονται.

Οι μισθοί αυξάνονται με ρυθμό 15% και, ενώ εξακολουθεί να υπάρχει πλεόνασμα στη μεταποίηση, έχουν πλέον μικρότερες αρνητικές επιπτώσεις τώρα που οι υπηρεσίες κατέχουν μεγαλύτερο μερίδιο της παγκόσμιας οικονομίας. Ο πληθωρισμός στις επενδύσεις, όπως φάνηκε από τις ”φούσκες” στις αγορές ακινήτων και μετοχών, είναι ανεξέλεγκτος.

Το πρόβλημα για το Πεκίνο είναι πως, καθώς διαθέτει μια ”αγοροκεντρική” οικονομία, είναι δυσκολότερο να περιορίσει τον ρυθμό ανάπτυξης χρησιμοποιώντας διαχειριστικά μέτρα.

Οι εκκλήσεις για περιορισμό του δανεισμού δεν έχουν σταματήσει την εξάπλωση των εργοστασίων και των μονάδων παραγωγής. Οι αυξήσεις στους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας των τοπικών τραπεζών δεν απέτρεψαν τη βιομηχανία από την έκδοση νέων δανείων ύψους 180 δισ. δολαρίων το α’ τρίμηνο, ποσό που αντιστοιχεί στο ήμισυ σχεδόν του συνόλου των δανείων που εκδόθηκαν το έτος 2006. Και οι μικρές αυξήσεις των επιτοκίων δεν κατάφεραν να περιορίσουν τη χρηματιστηριακή ”φρενίτιδα”.

Στο Χρηματιστήριο της Σαγκάης, η πτώση παρά το 9% που κατέγραψε μέσα σε μία ήμερα τον Φεβρουάριο, εξακολουθεί να είναι αυξημένη κατά 20% από τις αρχές του 2007 και οι μικροεπενδυτές ανοίγουν χρηματιστηριακούς λογαριασμούς με ρυθμό-ρεκόρ.

Αφού οι πληθωριστικές πιέσεις θα συνεχίσουν να αυξάνονται –ελέω τιμών πρώτων υλών και απελευθέρωσης των τιμών, εκτός των άλλων- το Πεκίνο θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνεχίσει τις προσπάθειες πιο ”σφιχτής” πολιτικής.

Ωστόσο, θα ήταν αφελές να βασιστεί σε μια σοβαρή αύξηση των επιτοκίων ή του συναλλάγματος, άμεσα τουλάχιστον. Από την άλλη βέβαια, αν η αμερικανική οικονομία επιβραδυνθεί αισθητά, το Πεκίνο θα μπορούσε να μη χρειαστεί να κάνει τίποτα.

© The Financial Times Limited 2007. All rights reserved.
FT and Financial Times are trademarks of the Financial Times Ltd.
Not to be redistributed, copied or modified in any way.
Euro2day.gr is solely responsible for providing this translation and the Financial Times Limited does not accept any liability for the accuracy or quality of the translation