Πλήρες ξεκαθάρισμα... τώρα!

Η ”αποφασιστικότητα” που επιδεικνύουν οι αρχές της Σοφοκλέους ως προς την αντιμετώπιση των προβληματικών... ”παιδιών” της αγοράς, ήλθε η ώρα να ενισχυθεί και από νέες διαδικασίες που κρίνονται απαραίτητες για την προστασία του κοινού, αλλά και της ίδιας της αγοράς. Γράφει ο Γιώργος Παπανικολάου.

Δημοσιεύθηκε: 3 Μαρτίου 2005 - 09:00

του Γιώργου Παπανικολάου

Είναι πλέον προφανές. Οι αρχές έχουν όλη την καλή διάθεση να ξεκαθαρίσουν την ήρα από το στάρι. Το θέμα πλέον είναι αν διαθέτουν όλα τα απαραίτητα μέσα ή χρειάζεται να αλλάξουν κάποια πράγματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων τους.

Το κυριότερο ίσως είναι αν οι θεσμικοί τους συνεργάτες, οι αποκαλούμενοι και ”παράγοντες” της αγοράς, είτε πρόκειται για τράπεζες είτε για χρηματιστηριακές είτε για ενώσεις εισηγμένων εταιριών, προτίθενται να παίξουν το ρόλο τους ή απλώς θα δουν με στενά κριτήρια τα ”συμφέροντά” τους.

Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, είναι εξαιρετικά απλό να υποχρεωθούν οι τράπεζες να κοινοποιούν στις αρμόδιες υπηρεσίες του Χ.Α. και της κεφαλαιαγοράς οποιαδήποτε αναγκαστικά μέτρα λαμβάνουν εναντίον εισηγμένης εταιρίας.

Για την ακρίβεια, τέτοιου είδους μέτρα υπόκεινται σε διατυπώσεις δημοσιότητας και δεν είναι καθόλου μα καθόλου ”απόρρητα”.

Ομοίως θα έπρεπε να υποχρεούνται οι ίδιες οι εταιρίες (και να τιμωρούνται με συγκεκριμένο τρόπο, εφόσον δεν το πράττουν) να γνωστοποιούν τις διαταγές πληρωμής που αντιμετωπίζουν (εφόσον δεν είναι για ποσά ολίγων χιλιάδων ευρώ, στο σύνολό τους) αιτιολογώντας το συμβάν.

Αυτά τα μέτρα δεν έχουν κανένα απολύτως κόστος, πλην όμως δεν υφίστανται!

Επιπρόσθετα, είναι προφανές πλέον ότι αρκετές εισηγμένες γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια την υποχρέωση γνωστοποίησης ”σημαντικών εταιρικών γεγονότων” εφόσον αυτά είναι… αρνητικά. Γιατί δεν έχει τιμωρηθεί κανένας;

Ιδού η... απορία!!!

Έπειτα έχει πλέον αποδειχθεί περίτρανα ότι όταν μια μετοχή μπαίνει σε επιτήρηση ή σε αναστολή διαπραγμάτευσης, είναι πολύ αργά για τους περισσότερους επενδυτές, οι οποίοι έχουν ήδη... καεί για τα καλά.

Άρα θα πρέπει να αλλάξουν ταχύτατα οι προϋποθέσεις περί επιτήρησης, ώστε να διασφαλίζονται καλύτερα τα συμφέροντα των επενδυτών. Σε θέματα αναστολής λίγα μπορούν να γίνουν. Το μείζον στην περίπτωση αυτή είναι να εντοπίζονται τα προς διερεύνηση θέματα ταχύτερα απ’ ό,τι τώρα και να υποχρεούνται οι εταιρίες να απαντούν συγκεκριμένα και όχι με αοριστίες.

Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουν ότι εάν οι απαντήσεις τους δεν θεωρηθούν ικανοποιητικές και σαφείς, οι διαδικασίες θα προχωρούν ακαριαία.

Πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε, ύστερα από όσα έχουν συμβεί, ότι η αγορά δεν σηκώνει πλέον ”θολά τοπία” όχι μόνο σε σχέση με τη φερεγγυότητα των εισηγμένων εταιριών, αλλά ούτε και των ιδίων των χρηματιστηριακών εταιριών.

Όσο συνεχίζεται η ”θολούρα”, οι επενδυτές δεν θέλουν να μπλέκονται παρά μόνον με μεγάλες εισηγμένες εταιρίες και με επίσης μεγάλες χρηματιστηριακές.

Κατά συνέπεια η υπόθεση αυτή έχει ΤΕΡΑΣΤΙΟ ”κόστος ευκαιρίας” για τους μικρούς αλλά και τους μεσαίους της αγοράς, είτε μιλάμε για χρηματιστηριακές εταιρίες είτε για εισηγμένες, διότι ”μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά”.

Όσο νωρίτερα το συνειδητοποιήσουν, τόσο καλύτερα θα είναι και για τις ίδιες.

ΥΓ.: Είναι απολύτως αναγκαίο να ξεκαθαρίσει όσο το δυνατόν νωρίτερα το τοπίο σε ό,τι αφορά τις εταιρίες που εμπίπτουν στα τυπικά κριτήρια περί επιτήρησης, αλλά και σε σχέση με τις χρηματιστηριακές που έχουν προβλήματα, είτε αυτές είναι μία είτε περισσότερες.

Στη χρηματιστηριακή αγορά το timing και η ψυχολογία παίζουν μεγάλο ρόλο. Ας σπεύσουν, λοιπόν, οι αρχές πριν αλλάξει –ξανά- το κλίμα.

Διότι δεν θα κουραστούμε να το επαναλαμβάνουμε από το euro2day.gr και τον ”ΜΕΤΟΧΟ”: Αγορά χωρίς εγχώριους επενδυτές, δηλαδή χωρίς ιδιώτες επενδυτές σε μετοχές και μετοχικά Αμοιβαία, δεν πρόκειται να σταθεί σε αξιοπρεπές ύψος.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.